8, de voorlaatste

Ritje 8: de schoonste?? MacKenzie club - jolivet. Den deze stond met stip op nr1 bij de mannen die vorig jaar deelnamen! De natuurpracht en de kilometers singeltracks die in deze rit verscholen liggen zullen net eenvoudig te overtreffen zijn, of dat is toch wat we langs alle kanten te horen krijgen... Om 7u staan we weer fully loaded aan de start We starten vandaag in batchen om zo files aan de eerste paadjes te vermeiden. Het is slechts ne km of 7 voor we van de grotere weg het paradijs in duiken. Wat nu volgt ga ik weer niet proberen te omschrijven. Kort samengevat, bijna 40km in hoofdzakelijk dalende lijn door een continent of 4!! Australië: rood en snel, zuid Amerika; groen en vochtig, Europa; bruin en bebost; Afrika; een beetje van alles!! Genieten met een grote G!! Na de snelle 40 de relatief zware 60 en ff terug met de voeten op de grond! De snelle start zouden eens voor brokken kunnen zorgen! De toppers zijn al lang uit het zicht, alleen kan ik mijn eigen tempo zoeken en dat is voor m'n metgezellen iets te snel! Waarom wachten? Niks van rije verdekke!! Ik kom alleen te zitten en blijf gewoon m'n ding doen, stampen op de pedalen en genieten van een paar prachtige national geografic plaatjes! Den ene kilometer gaat al sneller dan den andere en zelfs een gps-missertje blijft kan me niet uit m'n lood slaan! Rije rije rije, stoempe stoempe stoempe!! Na 4u07 kwam ik binnen gebold. De 99,3 km en 1660 hm werden dus tegen dik 24km/h afgehaspeld, eigenlijk zoude op zo een parcours minsten 6u onderweg moeten zijn! Dan had ik tenminste wa foto's en filmpjes kunnen maken!! Maar swat, ge staat nie elke week tweede en dat zou ik nu echt wel zo willen houden! De tyronne was uiteraard al ff binnen, dieje is echt nie te houden! Hele vriendelijke gast en na een fris douchke en tijdens het binnensmikkelen van nen heerlijke "karan beef burger" (one hell of a tasty burger) wat aan de klap geraakt! Hij heeft altijd competie gemotorcrossed en dat verklaart zijn "vlotte downhill skills". De MM's hebben ook weer sterk gereden! De maag-problemen die bij Rudy voor een "plat" nachtje zorgden deden bij hen de rollen eens omkeren. De Koen kon zijnen broeder eens in zijn slipstream zetten en kwam met een bere-gevoel over de meet! Bij de twee ander pattees was het de Gorpy die zijnen helm/hoed af doet voor de sterke Luc! Dieje heeft van de winter duidelijk nie stil gezeten en plukt der hier nu duidelijk de vruchten van!!! Mega chapeau! Blijkbaar zitten er hier nog een paar Belgen op redelijk niveau mee te bollen want bij de solo's kwam .... Binnen Ne knaap waar ik al een par dagen mee onderweg ben. Bij de duo-dames zijn het de Belgische reevax-ladies die dagelijks een passage over het podium mogen maken! Morgen (helaas) de laatste... Het is mooi geweest maar de vermoeidheid begint nu toch wel een redelijke tol te eisen. Vandaag zijn er blijkbaar veel valpartijen en andere fratsen gebeurd die mechanisch en ander leed bezorgen! 9 dagen, t is nie niks! Ik lig hier nu met m'n beentjes in het zwembad, nog ff relaxen goed schranzen en dan weer't bedje in!!

De zevende dag, was dat niet een rustdag??

Rit 7: de langverwachte "rustdag" Hazeldean farm - MacKenzie club Vandaag mogen we een uur langer slapen! Wat een luxe... Gewoonte getrouw ben ik om 5u, ruim voor de wekker, klaar voor het ontbijt! Het druppeld op de tent, en draai m'n eigen toch nog is ff om. Als in mijne kop buiten steek zie ik alleen maar sterrekes, de druppels vallen condensgewijs van bomen waar ons tentjes ondrstaan. Gene paniek dus en m'n blitsactie om vanuit mijne slaapkzak mijn remblokken te wisselen blijkt ineens overbodig te zijn geweest. Het bikepark is hier prima maar om toch het gevoel te hebben niet helemaal solo te zijn lig ik tegenwoordig lepel-lepeltje met mijne Canyon! Veel warmte geeft dieje precies nie maar een lastminute check-up kan dus vanuit mijn vila!! Ok terug naar de orde van de dag. Zoals gezegd om 8u starten. Na een kort stukje achter de "lead out" komen we op een brede klim. Ik krijg hem daar niet direct op de grote plateau en als'k hem er uiteindelijk wel op krijg hangt alles al in frut van één! De jongens hebben blijkbaar niet te veel zin met een grote groep richting eerste singel tracks te rijden en leggen het tempo wel erg hoog! Terug komen zit er al niet meer in, damn!! De tyronne heeft uiteraard de vlucht nie gemist en ik zie hem weer weg rijden. Gelukkig gaat het voor hem blijkbaar ook wat te zottekes en hij moet met enkele andere ploegske afhaken. We komen met enkele andere solo's terug te samen en rijden richting de eerste van een reeks prachtige singeltracks! In de afdalingen kan in het tempo van Mr. T nie volgen en ik zie hem weg slalommen. Ik vlieg naar mijn gevoel naar beneden maar kom geen meter dicht, au contraire!! Terug op de bredere wegens is het alle zeilen bij zetten om terug te komen. Na nog enkele ST's zie ik den T niet meer, he's gone. Eigen tempo en genieten van het heerlijke parcours! Slalommen, vliegend tussen de dichte bebossing. Te veel om op te noemen en te mooi om te omschrijven. De benen voelen nog steeds sterk en ik kan het groepje constant mijn tempo opleggen! De "floating bridge" is alweer een knap stukje parcours-bouw werk, tal van andere kleinere pallet bruggen brengen ons van singel naar singel! Het groepje uiteen rijden kan ik niet maar wel sterk uit dunnen. Ik focus m'n eigen vanaf nu op plek "dos" blijf goed doorgeven en kom met een klein groepje richting finish. Op 5km rijden we nog ff vakkundig verkeerd en moeten door de weide, onder de pinnekes draad terug richting parcours! Den helikopter hangt boven ons en kan ongetwijfeld grappige beelden schieten van een groepje kwieten die persé zo snel mogelijk willen binnen zijn! De laatste km is nog verdekke zwaar en der komt er nog snel ene z'n wiel voor het mijne over de meet steken, derde solo vandaag en opnieuw een heerlijk ritje! De ontvangst is opnieuw erg hartelijk en tiptop georganiseerd! Lekker eten, een wasje een massageke, een beetje chillaxen (zuid Afrikaanse combo tussen chillen en relaxen) en m'n dagelijks verslagje proberen af te werken. Voorlopig lukt me dat nog redelijk, het beeldmateriaal komt later wel! De MM's komen weer met 4 binnen gebold en ook zij konden het parcours wel smaken! De broeders stranden vandaag net achter de derde " vets" en pakken zo nipt naast een tweede podium plaats van de week! Chapeau voor de 49 jarige Luc, die het jonge veulen (in vergelijking met de rest) Marc toch maar al 7 dagen knap blijft volgen!! Morgen komt er nog ne pittige, van rustig binnen bollen zal weer geen sprake zijn! Grttzz vanuit de "old mutual" chill zone!! Grttzz (Vandaag geen gegevens van de rit, blijkbaar heeft de Garmin het ritje niet gerigistreerd...) ongeveer 80km, ongeveer 1500hm, ongeveer belachelijk snel gereden, ongeveer meurrig, ongeveer een paar uurtjes onderweg!

De zesde!!

Dag 6: Kamberg - Hazeldean Farm De dagen vliegen hier voorbij!! Zelfde rituelen zoals de afgelopen dagen... Het pak komt vanmorgen opgang achter 2pk's, geen grollende tractoren maar twee paardjes zetten ons op het goede spoor!! Het rustig opwarmen hadden we maar in de tent moeten doen want de kopgroep wordt al snel een lang lint op we opener van de dag!! Gelukkig voelen de benen redelijk goed aan en kan in goed mee! Het zijn opnieuw brede, glooiende wegen waar het tempo strak gehouden wordt en waar we helaas niet echt veel tijd krijgen om van het prachtige landschap te genieten! Achter elke bocht ligt wel een ander schilderijtje te wachten, al dan niet voorzien van een pittig knikje! Zo rijden we naar de voet van "snow Top mountain" hier valt alles al in een vrij definitieve plooi! De klim brengt ons naar het dak van de week. 1844m boven zee niveau ligt er anders voorlopig geen sneeuw meer maar wel de eerste bevoorrading! Op de fiets moete af en toe beslissingen nemen en ik pak daar zeker de verkeerde! Vestje uit, beetje drinken, barreke uit het shirtje pakken, mouwtjes weg en den tyronne weg! Hij sluit aan bij een team, ik zit alleen. De afdaling is snel en die mannen ook! Meter voor meter zie ik die knapen weg rijden, ik zie ze pas aan de finish terug... De afdaling is anders wel leuk, kilometers op de grote plateau en buzze geven! We komen aan de "Loteni river" en met natte voeten begin ik aan de klim die volgens de organisatie monsterlijk is en de naam "the valley of death" mee kreeg! Het is idd een mooie klim, eigen tempo zoeken is hier de boodschap, ik begin zowaar een paar ploegen terug kn te halen en krijg af en toe een glimp van de "Avis" man! Een glimp in de bergen kan uiteraard uit minuten bestaan maar het geeft me toch moet er voor te blijven gaan. Kort na de klim komen we echter terug op een glooiende brede weg waar alleen zitten krachten kost. De wind blaast hier bovendien in het nadeel. De brede weg gaat over in de technischte afdaling van de week. De organisatie heeft ons voor dit stuk gewaarschuwd en kreeg niet voor niet de toepasselijke naam "face plantation" mee. Ik weet dat dalen niet mijn sterkste kant is en besluit hier vooral zelf geen vel achter te laten! Wat ik wel weet is dat den Tyronne de "Savoldelli van zuid Afrika" is en dat den "adelaar van Zandvliet" hier meer kan verliezen dan winnen, veel meer! Ik moet ff herberekenen! 60k's gedaan, nog 30 te gaan! Opnieuw nen brede knaller op, bevoorradingske skippen en naar de red bull sectie van de dag! Deze keer gaat die niet naar beneden maar brengt die "rather technical" klim ons naar de top van Jack Lund's farm. Als je kunt blijven rijden tot boven steek je ne grote bonus in den pocket volgens de parcoyrsbouwers! Rijden/kruipen tot boven lukt maar den bonus in den achterzak valt wel mee denk ik! Vanaf hier tot de finish is het opnieuw op en af richting finish. Springend over een al dan niet droogstaand riviertje of rotspartijtje blijft het ook hier opletten, ne platten band of andere broks kunde altijd wel missen! Aan de finish staat mijne maat uiteraard te glunderen en is verbaasd dak al bij al nie te veel tijd verloor. Ik denk dat'm gewoon wa sterker is en begin mij stillaan te focussen op het vasthouden van de tweede plek ipv vol risico op zoek te gaan naar meer. Er resten ons nog bijna 260km naar Scottburgh waar nog teen en tander kan gebeuren. De rit van vandaag kon "energiesgewijs" weeral tellen. 3u43 onderweg, op de kop 90km, das 24,2 km/u gemiddeld. In een rit met 1915Hm, dan lig je meurrig in de tent! De MM's koersen der anders ook niet naast en leggen mekaar steeds meer het vuur aan de schenen. Zij aan zij kwamen ze (den ene al meurriger dan den andere) over de meet. Wat het in de algemene rangschikking allemaal teweeg heeft gebracht weet ik voorlopig niet, maar m'n tweede stekkie blijft voorlopig nog steeds in't vizier!! Slukes…

Rit 5: Winterton - Kamberg

Dag5: Winterton naar Kamberg Vandaag op het programma 97km met 1549hm.... Duidelijk meer klimmen dan de vorige dagen en misschien kan ik wel een zaakje doen. De vermoeidheid begint echter mee te spelen en kan uiteraard nie in het krachtenarsenaal van de rest loeren. Een kort stukje asfvalt brengt ons naar de eerste singeltracks van de dag. Het pak wordt daar direct uiteen getrokken en tussen de hoge graskanten is het opletten de controle over het stuur niet te verliezen! De benen voelen opnieuw redelijk goed en ik laat me verleiden het hele pak te leiden naar de top van "hangman's tree". De enige boom, boven op den berg staat daar eenzaam te wezen maar het geeft wel een goed gevoel als eerste in z'n schaduw te komen!! Aan de bevoorrading slagen we alweer geen proviand op maar we hebben opnieuw de luxe wat overtollige kledij daar achter te laten. Windstoppers en mouwtjes worden afgegeven en het tempo opgeschroefd! We rijden vandaag van het "bush veld" zoals ze dat hier noemen richting het groen van de Drakensbergen. Het tweede deel van de rit bestaat vooral uit stijgende kilometers. We rijden de zoveelste poort door en komen zo in het "zulu waters game reserve" een privé wildpark waar we per hoogste uitzondering met de fiets door mogen. We rijden nog in een sterk uitgedund kopgroepje van een man of 15. De klimmetjes volgen mekaar nu snel op en het is bij momenten stampen op de pedalen om bij te blijven. Wat we nu echter te zien krijgen had ik in de verste verte niet verwacht. In een prachtig decor komen we een hele dierentuin tegen. Antilopen (waar we werkelijk in you-tube stijl voor in de remmen moeten, voorrang van rechts!!) vervolgens komen we een stel zebra's tegen, wildebeesten, gnoe's en een paar stevige buffalo's!! De topper staat ons echter aan het einde van het park op te wachten. Een neushoren familie weet niet goed wat te doen met deze wel erg kleurrijke kudde die hen passeerd!! De kleinste van de hoop begint zenuwachtig onze richting uit te lopen en dat is niet helemaal naar de zin van de reusachtige moeder! We trekken dan maar zelf het tempo wat op en uit onze kiekenboebelen komen gelukkig vleugels en besluit het trio ons toch maar te laten gaan! Ongeloof in het peletonneke alom en ook de locals kunnen deze ervaring naar waarde schatten!! We krijgen echter niet veel rust want "de klim" van de dag zien we van ver opdoemen. Met de Drakensbergen in de verte laat deze puist ons groepje volledig uiteen spatten! Boven staat de welkome bevoorrading en ik moet de leider in de solo's laten gaan. Hij is te sterk en heeft z'n bevoorrading maar aan te pakken, niet stoppen is geen optie en ik besluit m'n eigen tempo te zoeken. De rest van de solo's heeft intussen moeten afhaken en ik probeer m'n tweede plek te handhaven. Na het nodige op- en afwerk waar de grote plateau nooit veraf is krijg ik den tyronne toch terug in het vizier. Hij heeft ne roden teneu van z'n sponsor "Avis cars" en dat werkt dus idd ook als een rood lapje! Iemand in het vizier is een ding, er naar toe rijden is nog iets anders! De laatste 15 k's worden dus toch een finalleke!! Op 5km van de streep rijden we terug te samen. Den Tyronne is gene verkeerde en we besluiten mekaar der nie meer volledig op te leggen. Samen pikken we aan bij een duo en kunnen zelfs wat lachen op ons geneuried "don't stop thinking about tomorrow"!! Ik kom als eerste solo over de streep (een cadeauke) en kom toch 1" dichter in het overall klassement 😉! Ook de MM's maakten er weer een pittig dagje van. Ze bleven al dan niet in mekaars buurt en speelden constant haasje over. De laatste km's was het blijkbaar de Rudy die de 4 binnen bracht, hier stond de wind pittig in de zij en werd er ne serieuze "polder waaier" getrokken. Helaas geen podium voor de broeders vandaag al schuiven zij in het "vets" klassement op naar een knappe verdiende plek! De nodige als-dan theorieën worden al boven gehaald, maar de komende 4 dagen zullen nog pittig worden en iedereen hopelijk op de plaats brengen die zij verdienen, zonder accidenten!! Ik was vandaag 3u55 onderweg, reed gemiddeld 25km op een uur en steeg 1515m! Besluit van de dag, als ik een paar dagen geleden dicht bij "Mtb-heaven" zat dan weet ik begot nie waar ze me vandaag hebben afgezet... Cu!!!

Rit 4....

Rit 4: van Sterkfontein dam naar WInterton. Op de planning vandaag 117km, 1732m naar boven, 2406 naar beneden. Opnieuw nen stevige dobber, maar volgens de organisatie één van de mooiste van de hele week, benieuwd naar wat voor lekkers ons te wachten ligt staan we om 7u weer gepakt aan de start! Het gestapelde zuur van gisteren krijgt opnieuw weer nie veel ruimte om rustig weg gereden te worden! De kopgroep barst op de eerste klim "de kerkenberg" al meteen volledig uiteen! Het is tempo zoeken en er ontstaan wat kleinere groepen. De eerste 25 k's gaan over idd prachtig Mtb parcours! Rokende namen als "the great walm of China" of "Bezuidehouts pass" liegen er niet om! Het is mtb'en op de bovenste plank! Singeltracks, prachtige vergezichten, snelle afdalingen maar zowel fiets als rijder tot het uiterste worden getest! Het is duidelijk dat een goede daler vandaag gouden zaken kan doen, ikke dus nie! Geen risico's, of toch nie te veel... Na de eerste bevoorrading, die weer vlotjes gepasseerd wordt volgen weer enkele snelle stukken! Samen met wat andere solo's ga ik opzoek naar de leider in m'n klassement! Het tempo blijft strak!! Bevoorrading 2 pik ik wel even mee en van dan af trek ik mijne gas vol open... Het is dan nog wel 45 km maar hier is het toch min of meer ieder voor zich! De Serengeti singeltrack gaat stevig omhoog en doet hier en daar den of den andere kraken! Het is prachtig rijden in deze "bush". Op den top van "long drop" beginnen we aan de "red bull" afdaling. 6km in stevig dalende lijn slingeren we door een prachtig decor! Heaven i'm in heaven!! Na deze afdaling staat er ons echter nog een bijzonder pittig finalleke te wachten. Een heel steile klim met veel lossen stenen en de kleine plateau doet voor de eerste keer deze week z'n job!! Er staan ons nu nog 10 dalende k's te wachten, een passage door de rivier waar ge tot knie hoogte onder staat, afhankijk van waar uw knieën beginnen uiteraard!! Nog een keer verkeerd rije, zonder pijlen en op de gps is toch af en toe bij de pinken blijven, en dan binnen bollen! Tweede solo, den eerste is ne local die elke steen in de afdaling wist liggen en volgens mij daar vooral z'n voordeel uit haalde, maar dat doet niks af van z'n prestatie, gewoon sterk gereden van hem!! Beter is beter, point final! De M&M's hebben vandaag een onderlinge battle uitgevochten! De "Gorpus Maximus" heeft de val van gisteren precies goed verteerd. Met het mes tussen de tanden (maar fair) hebben ze het vuur aan mekaars schenen gelegd. Vandaag stak de Rudy blijkbaar z'n hand in z'n eigen wiel met ook voor hem het nodige bloedverlies tot gevolg. Op 30 km van de meet kwam de Luc den bushman met den hamer tegen en moesten zij nen tand terug! De Domens stonden tot hun eigen verbazing op het podium vandaag!! Chapeau, tweede in hun categorie!! Da beloofd voor de volgende dagen en is toppie voor de stemming in het mountain maniacs team!! Min puntje voor mezelf, mijn ultra light weight, over de top, super tune crankstel bleef serieus kraken (ook gisteren al) bij een grondige controle bleek de lager helemaal in de prak te zijn gedraaid!! Gelukkig heb ik teen en tander bij en is de fiets nu binnen bij de mechanics! Zelf kon ik het lager nie trekken maar ik heb die gasten wat mee uitgelegd wat er moest gebeuren en normaal gezien komt da tegen straks helemaal in orde! Toch ff slikken!! Thanks tune!! Morgen meer weer, vanuit tent 366!!

Vlam naar den dam...

Dag 3: up to sterfontein dam! Vandaag de langste, toch in k's... Het beloofd een soort overgangsrit te worden. Het eerste deel snel en naar het einde toe pittig met mount Paul als kers op de taart. We worden om 7u opnieuw op pad gestuurd en achter de traktoren gaat het tempo op het asfalt snel de lucht in. De betere teams besluiten er vanaf het begin de pees op te leggen en bij de eerste off road stukken is het harken om d'r aan te blijven hangen. De afscheiding laat niet lang op zich wachten en met een man of 40 knallen we verder. 18k's off "farm riding" zoals ze het hier noemen. Over privé stukken, speciaal voor den joberg aangelegd door de locale boeren. Het is knallen op deze hobbelige singeltracks, meestal grassig en af en toe drassig afgewisseld met brede verbindingsstukken. De eerste bevoorrading wordt weeral vakkundig overgeslagen en de groep wordt steeds verder en verder uitgedund. In de kopgroep nog enkele solo rijders, voor de rest ploegen die mekaar goed vinden en het tempo strak houden. Op goed 60 km besluiten we in groep te stoppen en in 25" zoveel mogelijk water te tanken. Het gaat nu razendsnel richting de singeltrack "Jabulani" vreuge in het zulu, echt waar nie gelogen!! Dit paadje is idd één en al Mtb-vreugde! Kilometers slingeren we naast de rivier, de remmen blijven onaangeroerd en een bicycle-smile kan ik nauwelijks onderdrukken. Na dit prachtig stuk is het echter helemaal koekenbak! Een steile klim laat den boel helemaal ontploffen... Ik geraak achterop omdat ik te ver zit bij het begin van de klim en de benen de krachtpatserij ff niet verteerd krijgen en finaal opblazen tijdens dag 3 van een 9daagse ook nie echt een ideale optie is! Ik kom met twee andere solo rijders alleen te zitten. We slagen met gebundelde krachten er nog in terug te komen bij de 4 ploegjes die er vandoor zijn gegaan! Bij bevoorrading 3 besluiten we met drie de ploegen te laten rijden, onze eigen bidonnen nogmaals te vullen en samen tempo te rijden richting "de Paul"! De wind begint hier echter serieus aan te trekken en vooral in de zij en op kop te blazen. Bij een overname blijk ik plots een gatje te hebben geslagen en besluit niet meer op m'n metgezellen te wachten, t is uiteindelijk koers voor iedereen!! De klim is mooi, zeker met de toppen van de Drakensbergen in ht beeld! De afdaling is welgekomen. De resterende 15k's werk ik alleen af, de grote plaat draait rond en rond en op de Sterkfontein dam blaast de wind gelukkig in het voordeel! De dam is normaal gezien verboden terrein maar speciaal voor de race op gesteld! Het uitzicht is prachtig en de finish komt in zicht!! Niet meer in de rooie en iet of wat van het opgebouwde zuur in de laatste k's reeds proberen te verwerken. Ikke tevreden over de rit!!kan moeilijk anders, na 4u40 zitten de 126 er op, we hebben 1330 hm overwonnen en reden 27km/u gemiddeld... Ik kom als eerste solo over de meet en kom in het algemeen klassement op 30" van de leider bij de solo's die vandaag kort na mij binnen komt gebold... De M&M's komen ook binnen gebold. Marc heeft echter twee keer den decor opgezocht en moet zelfs gehecht worden onder de knie!! Hopelijk heeft hij hier de komende dagen/nachten niet te veel last van en kunnen ze blijven rijden zoals ze nu doen!! Ook de brothers leveren weer een sterke prestatie en komen bij de master-teams op een 6e plek, vooral straf na een moeilijke start na wat gedrum bij de start!! De ontvangst hier aan den dam is weer onbeschrijfelijk!!! Eten drinken, koekjes, kippenburgers, pasta's, fruit, groenten... Dit overtreft gewoon weer alles, joberg2c i'm in love!!! Groetjes vanuit tent 366 en tot de volgende!!

Racing day...

Rit 2, de eerste dag die mee telt voor het klassement! Het is erg vroeg als de wekker gaat, 4u50 (das de vroege deju!!) het ontbijt is net zoals het avondeten opnieuw toppie, de laatste gaatjes worden met de nodige carbs gevuld en dan allemaal naar het startvak! Het is nog erg koud, ijs op de tent en op het zadel maar de start is gepland om 7u. Alles verloopt hier erg relaxed, geen overbodig gedrum en starten achter den traktor. Het tempo gaat echter snel de hoogte in en ik sluit aan bij de kopgroep. Het is erg stoffig, de zichtbaarheid beperkt en het tempo nog erg strak als we off road gaan. Een paar koeien weten niet goed wat er gebeurt als de kudde mtb'ers passeren maar besluiten gelukkig niet het parcours op te lopen. Er staan ons vandaag 90km te wachten en weinig hoogte meters, een kleine 1000. Erg technisch zijn de brede wegen niet, snel des te meer! Ik kan het tempo van de kopgroep redelijk goed aan en laat mezelf zelfs verleiden wat kopwerk te doen. De rest van de rit bestaat vooral uit rechtbljjven, eten en drinken en af en toe alle zeilen bij zetten. De laatste bevoorrading moet ik stoppen om niet volledig zonder water te vallen. Op de daarop volgende singeltrack raak ik het contact met de kopgroep kwijt. Die mannen zijn niet gestopt en ik zit een beetje gevangen achter wat meurrige (of verstandige) rijders. Eens terug op wat snellere stukken probeer ik nog terug te keren maar de vogel is gaan vliegen. De laatste k's gaan over de "red bull run", een fantasietje van de parcours-bouwers om een mooie singeltrack afdaling extra in de verf te zetten. De wind staat strak en blaast bovendien vol op den bol! Samen met een andere, Belgische solorijder bol ik na 3u25 over de finish! Goed voor een gemiddelde van 26,5 km/h!! En dat voor een Mtb-ritje... Ik denk derde te zijn geworden maar blijkbaar is der ene solo-boy er in geslaagd een extra lusje te doen. Ik sta verdekke als tweede op het podium, en meteen ook tweede in het overall klassement. De M&M buddies komen een kwartiertje later ook over de meet gebold en hebben den deze ook goed verteerd!! Douchen, relaxen, podiumke, een kaartje leggen, nog wat relaxen, een half kieke eten (heerlijk sappig en mals) en om 21u licht uit!! In Zandvliet moet het dak er nog af gaan op een paar feesjes, maar voor den deze ist pitten en recuppen!!