Duathlon nr.1

De laatste weken werd er veel gelopen, erg veel gelopen!! Zelfs op de jaarlijkske zon/zee vakantie werd er aan een basis gemetseld! Het doel… off-road duathlonnen! Da kleintje van Kasterlee ging ik ooit eens de kop in drukken en waarom nog wachten? Eerste test, Wetteren…  Samen met Wouter Wuilmus stond ik daar aan de start te trappelen! Dat de Wouter in shape was, wist ik al wel  maar hoe was’t met mij eigenlijk gesteld?? Na de Italië reis begon op’t werk direct de afstelling, dat wil zeggen, lange dagen 6op7, minder training, weinig recup… Bovendien was er na Polen nauwelijks nog gefietst. Eigenlijk voelde ik me ’s morgens echt niet klaar voor 12km lopen, 55mtb’en en nog eens 8 lopen. Maar ingeschreven is ingeschreven, het is trouwens 6 oktober nog dik (of dun) 2 maanden voor Kasterlee. Dus, starten maar… Al van bij de start schoten die lopers me weer aan alle kanten voorbij, ik zat al snel achteraan het pak(je). Ik had me voorgenomen tegen hartslag 155 te lopen, kwestie van de boel nie te forceren… Na 20 seconden liep ik echter tegen Hr 170, anders hadden ze mij uit koers gepakt denk ik! Verbazend genoeg kwam ik tegen HR 170 na 56’34" terug binnen, de eerste 12km zaten erop! Ik zat op dat moment op plaats 61.

12km lopen...

55 Mtb'en

En nog is 4 lopen...

De wisselzone kan iets sneller maar wat seconden meer of minder, who cares? 1'16" Het Mtb’en dan. Wetteren kon niet wetter!! Meestal door den bagger en anders wel tegen de wind, pittig toerke dus! Het viel me echter al snel op dak hier wel wat plaatsen kon goedmaken! 3 ronden van 18km, knallen en zien waar we stranden! Ons Vickske zorgde voor prima bevoorrading en motorke sputterde nog niet tegen! 2u29" onderweg geweest. Weer nen bliksem wissel en lopen maar, eerst ff vechten tegen de kniekes die hun eigen ook afvragen wat er aan’t gebeuren is en dan nog wat kilometers aftellen! 8km, 40' alles geven...Ik werd uiteindelijk 21^ste op een kwartierke van de Wouter, die een wel heel sterke prestatie neerzette (alweer). 4u07' was ik onderweg...

Met de vrouwtjes....

Koers @ the lion...

Na het Poolse Mtb-paradijs was het weer even afkicken! De zomer was uiteraard nog volop aan’t gaan maar de “grote” doelen hadden we weer een beetje achter de rug! Uiteraard is het nog maar augustus en volledig stilvallen is natuurlijk niet echt m’n ding! Na een periode van relatieve rust, de fiets even aan de kant, danske doen op Tomorrow land, wat smullen hier en een pintje drinken daar ook heel leuk! De plannen voor wat meer te gaan lopen in functie van een eventuele duathlon of (loop) marathon in 2013 werden terug vanonder het stof gehaald… De loopsloefkes werden uit de kas gehaald en de eerste kmmkes werden weer gelopen! In “de Leeuw” in Zandvliet werd op den bloedhete zaterdag 18/08 nog een Mtb-koerske georganiseerd, uiteraard kon ik dat niet laten schieten! Met ne man of 40 stonden we aan de start! Al snel werd het duidelijk dat dit een parcours voor echte krachtpatsers was! Op de Jef de Schutter stond geen maat en na enkele ronden was ik de laatste die z’n wiel moest lossen! Den Hartslag kreeg ik sinds de start maar niet onder controle en meer dan een tweede plekkie zat er echt niet in! Achteraf was het weer erg gezellig!!

Afzien in de Jef zijn wiel...

Gelukkig kunnen we op't podium weer lachen...

Achterafke…

We werden uiteindelijk 5^e in de categorie duo-men…  Uiteraard waren er enkele, onbereikbare, toppers (semi-pro’s) die buiten onze league lagen maar in het pak hebben we ons goed geweerd en mogen best fier zijn op ons 5^e plekkie. We reden 420km,12200Hm, 2xlek, 1xfout een wiel, ne shifter, 3paar remblokken  en een ketting kapot en constant in mooi, droog en  ideaal fiets weer! Het was echt de moeite en nen aanrader voor al wie van het echte mtb werk houd en iets anders, uitdagender zoekt dan een Duitse autostrade! Uiteindelijk werden we nog op het podium geroepen om onzen troffee voor de 5e plek in ontvangst te nemen, altijd leuk. 

On Stage... De BMC'kes op1, de Okular Boys 2, De Spanjaarden op 3, de 4'kes op 4, wij op 5 en de Zwitsers op 6...

Nadien werd er door de organisatie nog een BBQ'ke georganiseerd en ik moet zeggen dat ook dit af was! Chapeau voor de organisatie!  Uiteraard werd er met de Domen brothers, de Nys brothers en hun gemotiveerde companie nog een vrij pittig, Pools glaasje gedronken en dan moe maar voldaan de nest in... Zaterdag reden we terug naar de Belgique... De grote brokken zijn nu weer achter de rug! Het plannen voor volgend jaar kan weer beginnen...

Nog nen dikke, dikke merci aan ons vader voor de goei zorgen onderweg en achteraf!!!
http://www.mtbchallenge.com/

Etappe 5: WALIM - KUDOWA ZDRÓJ

Terug naar Kudowa Zdroj, de laatste etappe, alweer… Na de “pech” van gisteren keken we niet alleen meer vooruit maar vooral ook achteruit in het klassement! Niet meer kijken naar de 4^e plak maar proberen de 5^e vast te houden. De hete adem van een Belgische ploeg en vooral een Zwitsers duo voelden we dan ook van bij de start.

We zitten echter alweer in het goede ritme en wanneer we onze concurrenten definitief achter laten rijden we opnieuw lek. De sjupappe van de brothar breekt af (we hadden die daags voordien nog gewisseld) en serieus vloekend krijg ik al z’n melk nog over m’n broek bij het vervangen van den band!! Miljaar! Uiteraard komen de teams één na één weer voorbij gebold! Vol goede moed (we hadden toch het juiste ritme te pakken) terug de velo op. Nog geen 500m verder breekt da kieke z’n ketting toch nie zeker!! Uiteraard kunde daar niets aan doen maar ik dacht dat daar nie alleen den brothar z’n fiets ketting brak. Schakeltje met het nodige gekloot vervangen en wij terug weg. De moral zat ff diep en het tempo opnieuw gebroken. Als daar dan nog een potje grensrijden aan te pas komt, met veel wortels en bijzonder steile stukken, zien we ons 5^e plekkie stilaan wegrijden. Ik blijf m’n best doen om de fun en speed erin te houden maar als dan ook nog z’n sokken in z’n schoen zakken (naast zijne moed) lijkt ons kalf helemaal te verzuipen. Na verloop van tijd komen we toch het Belgische team tegen, ook zij zitten duidelijk op (bijna door) hun tandvlees en dat geeft ons weer wat extra moed. We draaien de gas terug open. Na de tweede bevoorrading komen we een stuk asfalt tegen waar we de hendel helemaal open trekken en vast besloten zijn de Zwitsers alsnog te pakken! De grote molen op en buzze geven! Ook de voorlaatste klim gaan we er terug vol voor en als we plots twee ploegskes voor ons zien spartelen weten we het wel zeker!! Der op en der over!! Aan de laatste bevoorrading staat ons vader bovendien met cola te wachten. Iedereen die weet wat cola met ne fietser doet weet ook dat ge daar nog wel een uurke op voort kunt! De laatste klim vliegen we dan ook op (naar onze normen toch) en dan volgt de afdaling naar de finish. Deze afdaling gaat over het parcours waar de proloog 5 dagen geleden omhoog ging… Zonder accidenten binnen bollen!

We werden vandaag 4^e, waren 4u35 onderweg voor 81km met 2230Hm. Wa als we na nie, dan… 

Etappe 4: ZŁOTY STOK – WALIM

De rit van gisteren nog in het achterhoofd doet ons toch een beetje met twijfel opstaan. We besluiten echter dat het voor iedereen zwaar zal zijn geweest en hopen op een goede dag voor ons. We vinden direct het goede ritme en de frieten hebben den brothar goed gedaan, we snellen er vandoor. Op een gegeven moment rijden we weer op de derde plek en kunnen duidelijk een goede zaak doen in het klassement.

 Zoals iedereen wel weet worden de prijzen aan de meet verdeeld en de meet ligt ineens wel erg ver. Na het missen van een pijltje doen we een extra afdalingske (een snel) tot in een verlaten dorp. Al snel valt onze frank en vloekend en blazend beginnen we terug aan de extra klim. Een kwartierke later staan we terug aan de gemiste pijl… Uiteraard is daar al heel wat schoon volk gepasseerd en met een volledig gebroken ritme beginnen we te knabbelen aan het juiste parcours. Dat parcours is er anders weer één om duimen en vingers af te likken al hebben de Polen er toch wel duidelijk genot van fietsers tegen een “muur” te laten oprijden! De rit verloopt eigenlijk constant in stijgende lijn en de afsluitende afdaling is weer een kraker! Super technisch met een variatie aan losse stenen/rotsen, nog nooit gezien…  Uiteindelijk bollen we na 5u12’ als 7^e over de meet, deden 80km ipv de te verachten 68,7km met daarin 2535Hm! Wa als we na nie, dan…

Etappe 3: STRONIE ŚLĄSKIE - ZŁOTY STOK (POL)

Van Tsjechië naar Polen met een paar keer over de grens te bollen! Proberen deze te beschrijven? Daar begin ik niet aan… Al snel kwamen we op een singeltrack terecht die werkelijk eindeloos leek. Prachtige stukken werden afgewisseld met stukken waar de gemiddelde wandelaar voor zou passen. 

We volgden de Pools - Tsjechische grens, de wit-rode paaltjes staan ongetwijfeld bij elken biker op het netvlies gebrand en sommigen plooiden zelfs hunne fiets er rond! De snelheid werd er volledig uitgehaald en zowel fiets als fietser werden zwaar op de proef gesteld! De meningen aan de meet liepen nogal uiteen maar iedereen was het erover eens dat dit wel een bijzonder zwaar stukje mtb’en was. We deden bovendien een extra stukje dat niet in het roadbook stond en kwamen zo aan 62,5km deden dat aan een gemiddelde van 12,8 met 2200Hm… Dat wil zeggen dat je 5u onderweg bent! Dan krijg je waar voor je geld!! De laatste afdaling is bovendien zwaarder dan de meeste klimmen en van rustig binnen bollen is niet echt sprake.

We komen als 7^e team over de meet en zien onze voorliggers in het overal klassement wat verder uitlopen… Na de rit komen we er al snel achter wat voor een slagveld deze is geworden. Verschillende valpartijen doen sommigen opgeven maar den Domen komt binnen met ne gebroken neus en wat hechtwerk in zijne neus! Mijnen brothar heeft het even gehad en wil frut eten! Wij naar het “bruisende” dorp om daar nen bak Poolse frit met één of andere kippenschnitzel binnen te spelen. Niet ideaal voor de recup maar wel lekker! Tegen een uur 22 komt de Rudi terug van het ziekenhuis, na een bierke en een pastake kruipt ook hij de nest in voor welverdiende rust. 

Etappe 2: Králíky - Stronie Śląskie

Vraag me niet hoe het juist uit te spreken maar tussen deze twee dorpjes lag een prachtige MTB-tocht te wachten over 82,5km met daarin 2460Hm. We waren 4u43’ onderweg en kwamen (ondanks een verdomde platte band) als 4^e over de meet. De eerste twee klimmen wisten we vrij vlot te verteren, deze waren goed te rijden en vrij lang… Iets waar we relatief goed in zijn! Vlak voor de supertechnische afdaling na de tweede klim roept Jeroen dat’m aan het platrijden is. De melk krijgt het boeltje maar half dicht maar na een bom denken we toch verder te kunnen. Halverwege de afdaling toch van de fiets en ne nieven band derin… Onze dichtste tegenstanders  vliegen ons voorbij! Er rijden uiteraard nog ploegen lek en gedurende de rit is het moeilijk in te schatten op welke positie we exact rijden. We komen over prachtige stukken met super vergezichten over het Poolse landschap!

Op de laatste bevoorrading staat ons vader te loeren en we beginnen dan aan een moordende “Poolse kasseiweg”! Deze loopt anders serieus omhoog en voor geen meter! Ondertussen ben ik m’n achterrem volledig kwijt en loopt mijnen achternaaf, boddy volledig vast. De benen stil houden tijdens de afdaling gaat niet zonder m’n velooke serieus te forceren.

Na een pittige afdaling en wat gebrabbel vliegen we de meet over. Zonder pech had een "schavot" plekkie der misschien wel ingezeten! Ons vadre had met de andere belgen een plaatselijk hofke ingepalmd! Een douchke, ne kebab een massageke, de velookes wat oplappen (nieuw wiel en remmen bijvullen) pastake met manna saus en de nest in… Na de warme choco uiteraard!