Vlam naar den dam...

Dag 3: up to sterfontein dam! Vandaag de langste, toch in k's... Het beloofd een soort overgangsrit te worden. Het eerste deel snel en naar het einde toe pittig met mount Paul als kers op de taart. We worden om 7u opnieuw op pad gestuurd en achter de traktoren gaat het tempo op het asfalt snel de lucht in. De betere teams besluiten er vanaf het begin de pees op te leggen en bij de eerste off road stukken is het harken om d'r aan te blijven hangen. De afscheiding laat niet lang op zich wachten en met een man of 40 knallen we verder. 18k's off "farm riding" zoals ze het hier noemen. Over privé stukken, speciaal voor den joberg aangelegd door de locale boeren. Het is knallen op deze hobbelige singeltracks, meestal grassig en af en toe drassig afgewisseld met brede verbindingsstukken. De eerste bevoorrading wordt weeral vakkundig overgeslagen en de groep wordt steeds verder en verder uitgedund. In de kopgroep nog enkele solo rijders, voor de rest ploegen die mekaar goed vinden en het tempo strak houden. Op goed 60 km besluiten we in groep te stoppen en in 25" zoveel mogelijk water te tanken. Het gaat nu razendsnel richting de singeltrack "Jabulani" vreuge in het zulu, echt waar nie gelogen!! Dit paadje is idd één en al Mtb-vreugde! Kilometers slingeren we naast de rivier, de remmen blijven onaangeroerd en een bicycle-smile kan ik nauwelijks onderdrukken. Na dit prachtig stuk is het echter helemaal koekenbak! Een steile klim laat den boel helemaal ontploffen... Ik geraak achterop omdat ik te ver zit bij het begin van de klim en de benen de krachtpatserij ff niet verteerd krijgen en finaal opblazen tijdens dag 3 van een 9daagse ook nie echt een ideale optie is! Ik kom met twee andere solo rijders alleen te zitten. We slagen met gebundelde krachten er nog in terug te komen bij de 4 ploegjes die er vandoor zijn gegaan! Bij bevoorrading 3 besluiten we met drie de ploegen te laten rijden, onze eigen bidonnen nogmaals te vullen en samen tempo te rijden richting "de Paul"! De wind begint hier echter serieus aan te trekken en vooral in de zij en op kop te blazen. Bij een overname blijk ik plots een gatje te hebben geslagen en besluit niet meer op m'n metgezellen te wachten, t is uiteindelijk koers voor iedereen!! De klim is mooi, zeker met de toppen van de Drakensbergen in ht beeld! De afdaling is welgekomen. De resterende 15k's werk ik alleen af, de grote plaat draait rond en rond en op de Sterkfontein dam blaast de wind gelukkig in het voordeel! De dam is normaal gezien verboden terrein maar speciaal voor de race op gesteld! Het uitzicht is prachtig en de finish komt in zicht!! Niet meer in de rooie en iet of wat van het opgebouwde zuur in de laatste k's reeds proberen te verwerken. Ikke tevreden over de rit!!kan moeilijk anders, na 4u40 zitten de 126 er op, we hebben 1330 hm overwonnen en reden 27km/u gemiddeld... Ik kom als eerste solo over de meet en kom in het algemeen klassement op 30" van de leider bij de solo's die vandaag kort na mij binnen komt gebold... De M&M's komen ook binnen gebold. Marc heeft echter twee keer den decor opgezocht en moet zelfs gehecht worden onder de knie!! Hopelijk heeft hij hier de komende dagen/nachten niet te veel last van en kunnen ze blijven rijden zoals ze nu doen!! Ook de brothers leveren weer een sterke prestatie en komen bij de master-teams op een 6e plek, vooral straf na een moeilijke start na wat gedrum bij de start!! De ontvangst hier aan den dam is weer onbeschrijfelijk!!! Eten drinken, koekjes, kippenburgers, pasta's, fruit, groenten... Dit overtreft gewoon weer alles, joberg2c i'm in love!!! Groetjes vanuit tent 366 en tot de volgende!!

Racing day...

Rit 2, de eerste dag die mee telt voor het klassement! Het is erg vroeg als de wekker gaat, 4u50 (das de vroege deju!!) het ontbijt is net zoals het avondeten opnieuw toppie, de laatste gaatjes worden met de nodige carbs gevuld en dan allemaal naar het startvak! Het is nog erg koud, ijs op de tent en op het zadel maar de start is gepland om 7u. Alles verloopt hier erg relaxed, geen overbodig gedrum en starten achter den traktor. Het tempo gaat echter snel de hoogte in en ik sluit aan bij de kopgroep. Het is erg stoffig, de zichtbaarheid beperkt en het tempo nog erg strak als we off road gaan. Een paar koeien weten niet goed wat er gebeurt als de kudde mtb'ers passeren maar besluiten gelukkig niet het parcours op te lopen. Er staan ons vandaag 90km te wachten en weinig hoogte meters, een kleine 1000. Erg technisch zijn de brede wegen niet, snel des te meer! Ik kan het tempo van de kopgroep redelijk goed aan en laat mezelf zelfs verleiden wat kopwerk te doen. De rest van de rit bestaat vooral uit rechtbljjven, eten en drinken en af en toe alle zeilen bij zetten. De laatste bevoorrading moet ik stoppen om niet volledig zonder water te vallen. Op de daarop volgende singeltrack raak ik het contact met de kopgroep kwijt. Die mannen zijn niet gestopt en ik zit een beetje gevangen achter wat meurrige (of verstandige) rijders. Eens terug op wat snellere stukken probeer ik nog terug te keren maar de vogel is gaan vliegen. De laatste k's gaan over de "red bull run", een fantasietje van de parcours-bouwers om een mooie singeltrack afdaling extra in de verf te zetten. De wind staat strak en blaast bovendien vol op den bol! Samen met een andere, Belgische solorijder bol ik na 3u25 over de finish! Goed voor een gemiddelde van 26,5 km/h!! En dat voor een Mtb-ritje... Ik denk derde te zijn geworden maar blijkbaar is der ene solo-boy er in geslaagd een extra lusje te doen. Ik sta verdekke als tweede op het podium, en meteen ook tweede in het overall klassement. De M&M buddies komen een kwartiertje later ook over de meet gebold en hebben den deze ook goed verteerd!! Douchen, relaxen, podiumke, een kaartje leggen, nog wat relaxen, een half kieke eten (heerlijk sappig en mals) en om 21u licht uit!! In Zandvliet moet het dak er nog af gaan op een paar feesjes, maar voor den deze ist pitten en recuppen!!

Ready, steady, GO!!!

Rit 1: karan beef - frankfort Vandaag was het dan zover, reeds enkele maanden met rood in den agenda. Vrijdag 25 april, da start van den joberg... Na een heerlijke pasta maaltijd donderdag in ons lodgke, was het vrijdag vroeg dag. Om 5u ging de wekker, 5u30 ontbijten, zakske maken en om 6u30 de fiets op voor 15km asfalt richting de officiële start. Het zullen de laatste 15 op de baan worden en dan is het off road richting Durban! De fietskoffers en onze joberg zakken werden door de eigenaars van de lodge tot aan de start gebracht, we zullen de koffers nie meer zien voor Durban en onze zakken worden door de organisatie van plaats naar plaats gebracht. De zon was al van de partij maar het was letterlijk en figuurlijk ijzig koud, het gras ziet wit en m'n vingers blauw!! Om 8u worden de 800 deelnemers opgang geschoten voor een eerste geneutraliseerde rit. Er staan ons vandaag 114km te wachten met daarin 1000 hm. De rit zal niet mee tellen voor het klassement en de mountain maniacs besluiten het rustig aan te doen en lekker op te warmen met de 8 komende dagen in het achterhoofd. Bij de start rijden Marc en Luc echter vlotjes weg, we zullen ze de rest van de dag niet meer zien. Ik blijf bij de gebroeders en geniet van de mooie landschappen. Brede, glooiende wegen worden afgewisseld met singel tracks en zanderige stukken. De kilometers gaan vlotjes en we socialisten wat met de andere deelnemers. Wat fotokes en filmpjes voor later en zo gaan bollen we maar door zonder onnodig veel energie te verspillen! De bevoorradingen op 30, 60 en vooral die op 90 km worden rustig genomen! De lokale bevolking maakt er telkens een waar feest van! Marsmallows, satekes, patatten, koekjes, cola en het nodige lekkers om de hongerigen onder ons van de nodige energie te voorzien! De oversteek van de vaal rivier staat ook op het programma. Dit jaar niet meer in bootjes maar met een"floating bridge" van bijna 500m!! Handen aan het stuur en droog zien te blijven, leuk extraatje en pluim voor de organisatie!! We bollen na bijna 5 en half uur binnen en de Gorpy en de Luc staan ons al op te wachten! Nu was in op de cape epic in 2010 al wel wat verwennerij gewoon maar hier doen ze der zo mogelijk nog een schepje boven op! Fietske afgeven aan de spuitstand en wandel maar door! Heerlijk warm douchke en dan een buffet waar ge nie goe van wordt! Nen berg fruit, burgers, pasta's en ander lekkers! Het weer was uiteraard toppie en na de nodige recup konden we in de chill-zone nog wat na-kaarten over dag uno! Nu lig ik in m'n tentje, een lekker steakje, door local sponsor Caran Beef aangeboden, heerlijke groentjes en ne warme choco verder en klaar voor morgen aan het "echte" werk te beginnen... Hopelijk morgen opnieuw een kort verslagje na een even mooie dag!!

So far, sooooo good!

Gisteren, woensdag was het dan eindelijk zover. Valieskes gepakt, fiets in de koffer en wij weg. Dankzij taxi Jos ruim op tijd in Brussel waar de rest van de maniacs kort daarna arriveerden! Nog een geluksbrenger van Jef en intchekken maar. Een kort vuchtje naar Londen, een korte layover en na een klein check-in probleempje met Rudy's momentsleutel wij op de vlieger richting Johannesburg. He was daar op de vlieger wel heel rustig en toen we opstegen had ik zomaar ff 4 stoelen ter mijner beschikking! Nachtvluchtje dus zo veel mogelijk slapen en dat is me redelijk goed gelukt, toppie dus! In Johannesburg stond den taxi ons op te wachten en kregen we meteen de nodige start dokumenten van de organisatie. Alles dus prima georganiseerd!! Nu liggen we in onze lodge op 15 km van de plek waar vrijdag de start gegeven zal worden. De fietsen staan ineen en enkel koen heeft een klein probleem na d'r vlucht, kromme schijf. Straks ff naar de local bike shop... Nu nog ff vanop bed naar de finale van de Waalse pijl kijken en dan rustig richting vrijdag. Hopelijk kan ik onderweg nog een paar berichten posten!! Let thr games begin!!

Da duurt hier wel lang...

t' was November, Reusel… Nu is het half April?? Dat is bijna een half jaar! Je zou beginnen denken dat ik met alles gekapt ben, van den aardbol verdwenen, ben gaan biljarten of gene PC meer heb… Gelukkig is niets van dit alles het geval! Wat is er dan wel aan de hand, awel dat zal ik eens ff snel uitleggen! Na Reusel ging eigenlijk alles redelijk tot zeer goed richting Kasterlee. De duurtrainingen werden opgeschroefd en het lopen ging voortreffelijk! Na een pittig trainingsblok kreeg ik echter last van m'n lies. Gene paniek dacht ik, een weekje rust en ik kan er terug tegen. Helaas na dat weekje rust geen verbetering, integendeel! Een kort loopje, zelfs dat ging niet van de zeer! Lap, de Paul van Loon maar is bellen en ja hoor een ontsteking/overbelasting van de adductor! Rust, kine ik ben zelfs naar den osteopaat geweest maar den tijd vloog en lopen ging echt niet! Een week of twee voor Kasterlee was het voor mij ook duidelijk, 't zal niet voor van't jaar worden, afblazen!! Deelnemen zou zelfs niet gegaan hebben, deju!! Nu der zijn ergere dingen in't leven dus focus op de volgende!! De volgende werd uiteindelijk de 6 uren van Halle. Kort samengevat, VETTIG!! Na 2 valpartijkes, waarbij ik nogal heftig den bos in dook besloot ik er na 5u de brui aan te geven… Alweer nen DNF achter mijne naam, nie goe bezig zene! Ook hier, gene stress en volgens mij nog altijd de juiste beslissing om te stoppen. Trouwens niet alleen mijnen helm was gebarsten, ook mijn hoofd had blijkbaar nen tik gehad, precies een koek op mijn oog en een katerke! Wa lukt er dan nog wel en wat staat er op het programma? Het voorjaar is in den Belgique uitzonderlijk goed en zacht er werd dus deftig doorgetraind. De nodige kilometers werden afgemaald en enkele cyclos werden met den MTB afgewerkt. Een weekje Gran Canaria met ons Vickske was uiteraard de kers op de voorbereidingen-taart!! Het aantal kilo- en hoogtemeters werden nogmaals opgetrokken om nu stilaan volledig klaar te zijn voor de eerste (en waarschijnlijk de grootste) uitdaging van 2014, den JOBERG2C. Een negendaagse MTB marathon in Zuid Afrika, astemblief!! Samen met mountain Maniacs, Koen en Rudi domen (die ook in Polen van de partij waren) en Mark Van Gorp en Luc Janssens start ik over twee weken in Johannesburg om dan 9 dagen later hopelijk in Durban aan de zee (De C in de naam JOBER2C) te arriveren en eindelijk nog eens een wedstrijd uit te bollen! De conditie is nu top en de goesting is eveneens serieus aanwezig dus vertrekken maar!! Na den Joberg staan nogmaals den BeMC, de Chemin de Soleil en als anderen topper den Transpyr op het programma later meer daar over! Nu dus eerst het tweede ZA-avontuur!! Jiha!!!! Ik probeer regelmatig iets te posten op den blog vanuit den Afrik en anders lezen jullie het achteraf wel. Als je al een beetje wil gaan kwijlen op al het lekkers dat er daar op lij ligt te wachten , ga dan al maar eens piepen op volgende site www.joberg2c.co.za De Mountain Maniacs hebben ook een blog in het leven geroepen en zullen deze ook zo goed en zo kwaad als mogelijk up to date houden vanuit de brousse! http://mountainmaniacscyclingteam.blogspot.be

Reusel, again

Halverwege november, onderweg naar de hel, wa doede dan? Lopen, mtb'en en nog is lopen! Deze winter hadden we nog geen duathlonnekes gedaan en der moest toch eens getest worden. Ondanks dat het zaterdag het "teerfeest" van de polderklievers was werd er zondag 10 november toch naar Reusel getrokken om de conditie te testen. Het weer was de laatste weken weer erg wisselvallig en het water viel ook zondag morgend nog met bakken uit de lucht. Tegen 11u klaarde het echter op en voor de rest van de dag kregen we zelfs redelijk wat zon! Het bos lag er echter serieus vettig bij en tijdens de openingsloop moest er af en toe stiepelsgewijs over ne plas gesprongen worden! 15 km moesten er in 4 ronden afgelegd worden. Het teerfeest had de darmpkes wa in de knoop gelegd en krampjes deden mij het plaatselijk wild af en toe opschrikken! Voor de rest verliep de loop redelijk naar wens en werd er nooit in het rood gegaan. Ik wist totaal niet waar ik in het pak zat, overzicht was moeilijk want de korte en lange afstand waren immers samen van start gegaan. Na 4 passages de wisselzone in en het fietske op! 60km lag er te wachten en het werd al heel snel duidelijk dat het er heel vettig bij lag! Af en toe van de fiets om door den bagger te ploeteren, ik zat precies terug in Kasterlee 11 maanden geleden! Plassen die veel weg hadden van kleine meertjes en waar ne visser nie had misstaan... De Canyon deed het anders voortreffelijk en ik kon heel de rit volk blijven inhalen. Ze pikten zelfs niet meer aan, hihi! Natuurlijk worden de prijzen aan de meet uitgedeeld en er moest nog een afsluitend loopje van 8 km afgehaspeld worden. De eerste van die twee ronden verliep weer vrij moeizaam. Op een modder/wortel/gevallen blad/ plas passage ging ik tot overmaat van misserie nog door den enkel ook, ne vloek en een paar huppeltjes deed Bambie alweer de wenkbrauwen fronsen. De tweede ronde kwam ik in een beter ritme en dat deed me wel goed. Na 4u21' kwam ik over de streep getsjoekkeld. Ik werd daarmee 15e, vorig jaar werd ik 20ste met een tijd van 4u02'. Iedereen was duidelijk langer onderweg geweest, logisch... Ne kouden douche, ne spuitstand en een recupke en ikke terug naar Zandvliet voor ne zak ijs. Ondanks het teerfeest, de zware laatste trainingsweek, dik 70 km gelopen en nog wat Mtb'ritjes derbij, viel reusel echt wel goed mee! Van de week inschrijven voor Kasterlee en dan nog een paar puntjes op wa ii's zetten en dan moet dat goed komen op 22 december!

Houffalziekjes??

Na de transmaurienne en de relaxte dagen aan de zee was het gevoel nog zodanig goed dat ik nog geen zin had den mtb in zijn winterstalling op te bergen. Na de meer dan geslaagde tandem trip in het Duitse zierenberg zou ik dus nog ff den houffa marathon erbij nemen! We kwamen maandag terug van Duitsland en voelde het al van maandag op dinsdag, der was precies één of ander beestje in m'n lijf gekropen. Dinsdag lag ik om 17u30 uitgeteld, met zere knieen en zwetend in bed. Woensdag was het 19u30 toen ik de bedstede opzocht. Heel de week serieus de platte uitgehangen om zaterdag toch naar Houffalize te vertrekken! Ik dacht het kan twee kanten uit; of ik ben nu redelijk uitgerust en kan hopelijk nog een mooie marathon rijden of het vat is echt wel af en dit is der eentje teveel! Een ding stond nu al vast, het zou straf zijn moest ik super zijn... Zaterdag heeft hel zo goed als heel de dag geregend wat wel eens tot zware omstandigheden zou kunnen leiden, alsof het niet genoeg was begon het in Dardenne nog te onweren ook!! Zondag morgen, de wekker om 6 en we kunnen der aan beginnen, pannenkoeken... Tegen 8 begin ik m'n klerekes bijeen te zoeken en wat blijkt, deze frisse is een shirtje met korte mouw vergeten!! Goed bezig, ik krijg het al ff benauwd en begin alvast maar te zweten! Klere!! 'S nachts heeft het nog goed aan't gieten geweest maar aan de start is het droog, dreigende wolken liggen op de loer rond de vallei maar lossen voorlopig nog niets. Ik sta redelijk mee vooraan in de boxen en kan goed mee starten. Het buiten rijden van Houffalize gaat uiteraard omhoog en ik zit nog steeds in een groepje van ne man of 30. We duiken de velden in en het tempo gaat de lucht in. Da vestje met lange mouwen werkt al serieus op m'n zenuwen! Veel te warm en te zwaar, da zuigt de modder precies vanop de grond aan en het zweet geraakt nie weg, miljaar ik ben m'n eigen precies al aan't opblazen. De benen voelen niet super na m'n kriebel weekje en ik besluit het tempo wat te laten zakken. Het is nog vroeg... Ik kom alleen te zitten, iets wat ik snel zou gaan voelen! We komen steeds meer asfalt tegen en de wind blaast serieus tegen! Lap, kilometers baanbeuken komen eraan... Ik zie de mooie groepjes kort voor me uit rijden maar geraak uiteraard geen meter dichter! Dat stuk kost uiteraard krachten en de moral krijgt ook al een eerste rekening gepresenteerd. Duur stukje, cash betaald, deju ik had ze nog ne minuut langer moeten volgen! We duiken gelukkig nog af en toe het bos in! Ik kom de hele rit zo goed als geen volk meer tegen en maal de kilometerkes maar alleen af.

De overvloedige regen van zaterdag heeft niet al te veel inpakt gehad op het parcours al blijft het af en toe glibberen en glijden. Ik wacht geduldig tot de goei benen langskomen, helaas ook na 2&1/2u nog steeds niks gezien! Wie ik wel al een paar keer dacht gezien te hebben is dieje met zijnen hamer. De pannenkoeken liggen wat op m'n maag en constant eten lukt me niet. Het is me stillaan duidelijk dit wordt er gene om in te kaderen en het zal nog pittige worden. De kilometers tellen uiteraard verder af en gelukkig heb ik ondertussen de nodige ervaring om de symptomen om nen off-day te herkennen. Rustig blijven, water drinken, niks forceren en nie op uwen teller kijken. Boven op één of andere klim kom ik boven en nergens ne pijl te zien! Hmmm, ook ambetant! In beide richtingen gaat het naar beneden en staan verse sporen. Allee we zullen eens gaan zien langs rechts. Uiteraard kies ik de verkeerde en sta ik na een paar minuutjes terug boven om naar links te draaien... Allee hup en weer weg! Nog geen 5km verder en plots vliegt de melk rond m'n oren, op ne klim nota bene! Ik stop snel en probeer de melk nog ff z'n werk laten doen, het blazen neemt af! Ik pomp snel wat bij en den band blijft precies op druk! Na de snelle pitstop weer verder voor nog ne kilometer of 30. Deze liggen hoofdzakelijk in den bos en zijn niet de snelste van de dag.

De andere afstanden zitten intussen ook op het samengevoegde parcours en halen af en toe het tempo der een beetje uit al zit ik daar niet al te erg mee in. Af en toe komen we op (de ondertussen bekende) technische passages en is het mooi rijden, de weiden die naar het einde worden opgezocht breken me anders rustig verder af. Na 5u26 kom ik Houffalize terug binnen gebold en daar staan een paar bekenden wat na te kaarten, blijkbaar zijn die hier ook nog geen uren binnen en hebben ze het redelijk zwaar gehad. In den uitslag blijk ik 4de te zijn geworden! Miljaar en dat na zo nen dag, den derde is een minuutje voor mij binnen gekomen en de winnaar is Gerben de Knegt, dieje is 10 minuten voor mij binnen gekomen! Met een dubbel gevoel keer ik terug richting Zandvliet, spijtig van de "off day" en de gemiste podium plaats. Anderzijds ben ik tevreden dat ik na afgelopen week nog zo heb kunnen rijden! Het ziet er nu wel naar uit dat het Mtb-seizoen er stillaan op zit, over twee weken ga ik mijn zee-benen testen en een weekje zeilen. Kwestie van het lijf ff volledig rusten te leggen. Dan worden ongetwijfeld de loopsloefkes terug van onder het stof opgedisseld, Hmmm waar liggen die nu weer... Uitslagen terug te vinden via: http://media.freecaster.com/doc/houffamarathon/Result_120km_Houffamarathon_2013.pdf