Etappe un, Albiez Le Jeune au Albiez Montrond

Donderdag was opnieuw een rit met de organisatie in een glansrol. Drie korte specials in één rit verbonden door niet ge-timede stukken. De start lag in het kleine Albiez le Jeune de aankomst in het mooie Albiez Montrond waartussen 45km en 2500Hm. Normaal zouden we starten om 10u, uiteindelijk vertrokken we om 10u35. Gelukkig regende het niet meer en deed de zon zelfs verwoedde pogingen door te breken.

De eerste special reed ik samen met Jeroen, mooi maar nog niet al te technisch maar met benen die nog op proloog snelheid lagen... (SP1 het gele lijntje op het profiel hierboven). Dan een tussenstuk gevolgd door een chrono afdaling SP2. Hier werd in groepen van 6 gestart, opgemaakt aan de hand van het proloog klassement. Ik startte dus in de laatste groep. Voor mij waren ook enkele toppers gestart waardoor in de afdaling tijd goed maken niet echt een optie was.

De afdaling werd op opnieuw gevolgd door een tussenstuk waarin best een mooie klim zat, helaas niet tegen de chrono. Ik ben in dit prachtig stukje natuur zelfs wat extra gaan mesten, niet simpel op zo een steile bergflank... De laatste twee chrono stukken werden gelukkig samengevoegd tot een lang stuk, hier konden we een eerste keer naar waarde rijden en wandelen. Het werd al snel duidelijk waarom we naar hier waren gekomen. Steile klimmen, al dan niet te rijden, technische passages en stevige afdalingen. De eerste wandel/klouter/kruip/sprong stukken lieten niet al te lang op zich wachten en zo werden de eerste gellekes toch nog boven gehaald... Na de eerste echte fietsdag schoof ik in het klassement op naar plek 71 algemeen, een mooi sprongetje! In mijn categorie, de +30 kwam ik op plek 17)

Transmaurienne, le grand départ

Maandag reden we vanuit Luxemburg verder door naar Saint-Jean de Maurrienne aan de voet van de Croix de Fère en de col du Glandon. Dinsdag wilden we ff losrijden en het ijzer kruis gaan zoeken maar de weergoden beslisten daar anders over. We reden een alternatieve route naar de dorpjes La tousierre en Le Corbier. Goed voor 3uurtjes bollen en een eerste kennismaking met de schitterende streek en het echte hooggebergte! Woensdag begonnen we eraan met een proloog doorheen het centrum van Saint-Jean de Maurienne. Het weer was echter nog steeds niet al te best en alles viel daar een beetje in het water! Zo ook de Franse organisatie want op de proloog was het één en al chaos. Om half zeven stonden we gereed om ons rondje van een kleine 4km af te leggen en om 21u30 kon ik eindelijk vertrekken. Het was ondertussen serieus afgekoeld gelukkig was het gestopt met regenen, het was ondertussen helaas aan het onweren!! Op het spekgladde, donkere parcours gaf ik er volledig de brui aan en eindigde toch knap 180ste van de 183!! Grappig! Als je het niet geloofd, hier den uitslag! http://www.transmaurienne.com/objets/2013/Classement_general_prologue.pdf

Mullerthal, Luxemburg...

Op zaterdag 3 augustus vertrokken Jeroen en ik op een volgend Mtb tripje. Het uiteindelijke doel was de transmaurienne en aangezien deze in de Franse Alpen gereden werd hielden we een tussenstop in Luxemburg. Daar vond zondag een 4-uren wedstrijd plaats in Echternach, het mullertal. We stonden geparkeerd aan de jeugdherberg waar het zondag allemaal te doen zou zijn. De ronde bestond uit een klim, die over asfalt begon en dan door de wei in een singletrack tot boven liep. Vervolgens een snelle afdaling, een aangelegde jump en dan via wat kringel krangel terug langs de aankomst/wissel zone.

Het is bij een 4-uren wedstrijd uiteraard de bedoeling zoveel mogelijk ronden af te leggen. Er starten een 30-tal solo rijders en voor de rest ploegen van 2 tot 4 rijders die zoveel mogen wisselen als ze zelf willen. Om 14 u werden we opgang geschoten en enkele solo's knalden meteen serieus weg! De klim bleek best pittig en boven sloeg den tikker vlotjes 180. Niet te zot doen en ik moest er twee laten rijden. Ik zocht m'n eigen tempo en kon dit 4u blijven rijden. Pittig naar boven en recup in de afdaling, een serieuze interval training!! Jeroen was ook nogal hevig vertrokken en kwam zichzelf wat tegen, de start had hem een beetje genekt! Naar het einde van de 4u versnelde ik nog een beetje om er nog een extra rondje uit te persen! Met een goed gevoel maar zonder drinken kwam ik als derde over de meet gebold. Een podiumpje mee pikken is altijd leuk... Den eerste was een pittig bazeke maar als ze der nog een uurke hadden achter geplakt had ik hem te stekken gehad maar 4u is 4u en geen 5!! Ik reed in de 4 u 33 ronden, goed voor bijna 100km en dik 2000Hm, Hr av 169... Goed doorgereden en toch schoon constant kunnen blijven. De volledige uitslag zou terug te vinden zijn op http://www.mullerthalcycling.com/mullerthal-biking-days-2013/résultats-2013/ maar da blijkt hier voorlopig nie te werken!

Zandvlietse kermis!

Na ons Oostenrijks "tripje" kwamen de koersdagen in Zandvliet wel erg snel! Zondag reden we met de mobil terug naar den Belgique en maandag avond was het al terug koekenbak. Ik had nog verlof en kon zo nog wat extra proberen te recupereren. Jeroen en ik dachten zolang mogelijk proberen mee te bollen met de frisse mannen. Ik wist niet hoe de benen de 13uur van zaterdag verteerd hadden en startte met een gevoel van "we zullen wel zien"! De eerste ronden voelde ik eigenlijk meteen dat ik niet in de rooie moest gaan op de kasseien en met een goed gevoel kon mee draaien en zelfs wa koers maken! Het bleef lang gesloten en weg geraken zat er niet direct in. Ik probeerde een paar keer weg te geraken maar ofwel konden of wilden ze niet mee rijden. De voorlaatste ronde hield ik me na de kasseien wat in de luwte. De laatste passage over de kasseien van de Conterscherp besloot ik alles of niets te spelen. Wachten op de spurt is voor mij eigenlijk geen optie dus waarom niet. Na dè strook had ik een gat van enkele meters en ik trok de gas volledig open! Een rondje afzien tegen hartslag 187 en stoempen. Ik wist dat als ze nog zouden terug willen komen dat ze stevig zouden moeten peren. De laatste honderden meters wist ik dat het binnen was en dat is uiteraard een zalig gevoel! Alleen binnen komen en den tijd hebben om wa rond te zwaaien! Altijd leuk... Uiteraard bleef ik maandag wat pintjes drinken en tegen 3u lag ik in mijne nest. Niet de ideale voorbereiding voor het koerske van dinsdag. Ook hier geraakte er niemand weg en was het serieus knallen! Zelf wa proberen, gaatjes dicht rijden en met een grote groep naar de spurt. Niet echt mijn ding en ik kwam eigenlijk slecht uit de laatste bochten. Van te ver moest ik wat proberen en de echt snelle mannen waren al vol in gang. Ik kon nog best wat opschuiven en eindigde op een 6e plek. In het ploegenklassement werden we derde en haalden zo een mooie premie voor ons goede doel binnen. Het waren leuke ritten en den Apres-bike mocht er ook weer zijn!

Salzkammer....

3u30 de wekker, eigenlijk hadden we die niet nodig want wakker waren we al. Een stevig ontbijt en om 5u stonden we in de schemering aan de start. In het startvak hing toch een iets andere sfeer als bij de gemiddelde MTB marathon. In de zone waar wij stonden (redelijk achteraan) was het wel duidelijk dat aankomen het enige doel was en dat zenuwachtig in het startvak staan drummen wel erg belachelijk zou zijn. De Jeroen en ik zouden vandaag heel de rit proberen samen te blijven zonder pech zou dat moeten lukken. Zij aan zij vertrokken we, nog is zwaaien naar ons vadre die nog wat slaperig langs de kant stond, een schietgebedje en wij weg. Al snel ging het stevig omhoog, dit zorgde direct voor een lang lint van rijders.

De openingsklim was meteen goed voor bijna 900 van de in totaal 7000 hoogte meters. We zaten al snel in de bossen en enkele technische passages drukten het tempo. Het was hier heerlijk mtb'en, prachtig afwisselend parcours in het mooie "ochtendgloren". De hartslag werd steeds in de gaten gehouden en na dik anderhalf uur kwamen we boven, vestje dicht en terug naar beneden. Na nog een kortere klim kwamen we in de technische afdaling een eerste keer langs de "eeuwige wand" een indrukwekkend stukje puur MTB genot. Iets verder stond ons vader aan de bevoorrading in Weissenbach. We zouden op deze plek nog drie passeren en hij had daar een soort privé, powerbar, water en gelekkes depooke opgericht waar we konden tanken. Het zonnetje was ondertussen boven de bergskes uitgekomen en we lieten ons windstopperke en mouwstukken bij ons vader achter. We hadden nogmaar 30km op de den teller en waren al 2u15 onderweg. Tegen dit tempo zouden we dik 15u onderweg gaan zijn... Nie tè veel aan denken en rijden deju! In het algemeen klassement reden op plek 222 en 223, den eerste was daar al bijna 40' eerder gepasseerd. We begonnen nu aan een lus van een goede 80km met daarin 4 grote klimmen. We vonden een mooi tempo en ik had een bijzonder goed gevoel op de fiets. Het prachtige parcours, genoeg eten en drinken en het rustige tempo maakten het een heerlijk ritje. Na 110km in 6u48 kwamen we opnieuw bij ons vader gepasseerd, we namen nu een "grote" bevoorrading. De achterzakjes werden opnieuw gevuld met de nodige gellen en bars, we waren ongeveer halfweg en reden inmiddels op een 128ste plek. Direct was het weer klimmen geblazen. Het veld lag duidelijk goed uiteen want heel veel volk kwamen we niet meer tegen. Na een zware afdaling begonnen we aan redelijk vlak stuk van een dikke 20km, tijd om een extra hapje te eten en wat volk bijeen te zoeken. De grote molen werd boven gehaald en zo was er van recuperatie op dit stuk weinig sprake. De "muur" waar we voor stonden na het vlak stuk was niet normaal! Van het grootste naar het kleinste verzet, dat doet na 8u43 bij iedereen zeer! Het was trekken, sleuren en stoempen om boven op de Salzberg te geraken. Er word veel gestapt, ik kan overal blijven rijden al moet er diep in het krachten arsenaal getast worden. Het is even ieder voor zich en ik rijd een beetje weg van Jeroen. Eenmaal boven liggen er ons nog twee serieuze puisten te wachten. Na de afdaling neem ik nog een extra bevoorrading mee en begin alleen aan de lange klim richting Rossalm. Het hoogste punt van de rit en de scherprechter van de Salzkammer! Halverwege de klim krijg ik een serieus doefke! De benen worden zwaar, het hoofd licht. Ik moet een tand terug en neem even de tijd wat extra proviant binnen te spelen. Het is even afwachten wat er gebeurt, sputtert het moteurke verder tegen of krijgt het maagske de extraatjes nog tot in de benen. Gelukkig is het het laatste!! Tegen de tijd dat ik boven kom is Jeroen er terug bij en draaien de benen terug vlotter! Een snelle afdaling werkt ook nog recupererend en na 11u14 en 175km in de benen kunnen we aan de laatste knook beginnen! Bij Jeroen liggen de krampjes op de loer en we moeten het tempo even wat drukken. De moral is anders toppie en we kunnen nog wat lachen en zwanzen, we weten dat na deze klim het zwaarste echt wel achter de rug is en we ruiken de finish al!! De afdaling die volgt is opnieuw bijzonder snel en de kilometers vliegen nu voorbij. Nog een laatste bevoorradingske mee ritsen en met een bidonneke cola beginnen we aan de "finale". Er wachten ons nog een goede 20, hoofdzakelijk dalende, kilometers en de gas gaat volledig open! Nog even beuken en dan genieten!! Bad Goisern binnen rijden is dan uiteraard zalig! Na 12u51' bollen we onder den boog en kunnen de handjes in de lucht... Dit is ff genieten! We stranden op een gedeelde 97ste plek in het algemene klassemt, in onze categorie op een 43ste plek. Van de ruim 700 gestarte deelnemers halen er 450 de finish binnen de tijdslimiet. Het is ondertussen bijna 18u en het lijfke is leeg! Een verfrissend douchke, nog iets eten in het dorp en dan aan de finish nog steeds lotgenoten zien binnen komen. De meesten zien er ondertussen meer dood dan levend uit. Moe maar voldaan kruipen we de camper in...

Voor een een paar filmpjes www.yourvideo.tv/index.php?wG6SlmqP0aTUhZaekmI=

Yes yes, here we go

Nog een kort nachtje voor de boeg en dan is het zover!! Morgen om 5u smorgens worden we in bad goisern opgang geschoten voor 210km mtb'en. Daar moeten iets meer dan 7000hm overwonnen worden. Een lange dag voor de boeg... Na de zillertal verbleven we nog enkele dagen in het zonnige sankt wolfgang en vanmorgen kwamen we hier aan. Het zonnetje is heel de week van de partij geweest en zal morgen ook een belangrijke rol spelen! Uiteraard, beter konden we het ons niet wensen!! Allee slaapwel en tot...

Alweer de laatste....

Vandaag deden we alweer de laatste rit, snik snok... Eigenlijk kwam het er op neer dat we dik 50km klommen. De startklim begon, naar gewoonte, over den asfalt. Ik besloot niet te hard te vertrekken omdat de tweede klim nog wel erg pittig zou gaan worden. Vlak voor de top lagen een paar serieuze knikken die de benen al eens serieus op spanning zette! Na een snelle afdaling en een vals platte aanloop begonnen we aan de slotklim die ons naar 2600 zou gaan brengen. Het eerste deel verliep nog vrij soepel maar halverwege gingen de percentages de lucht in en de snelheid naar beneden. Ons vader was met de lift tot halverwege gekomen en zag ons van ver langzaam naar boven kruipen. Eens de laatste bevoorrading voorbij was het echt serieus werken. Percentages tot boven de 25% deden de beentjes goed vol lopen. De laatste 100m werden we nog getrakteerd op nen30%,maar gesteund door het puoobliek was afstappen (uiteraard) geen optie... Dit was zeker de mooiste rit van de drie!! In het klassement deed ik een redelijke zaak en schoof een plekkie op. Uiteindelijk werd ik 7e in mijn categorie. Voor de volledige uitslagen www.mikaservice.ch/events/2013/zbc/9_king.pdf Jeroen kwam een kwartiertje later binnen en was er blijkbaar in geslaagd lek te rijden, bummer!! Nu blijven we nog een weekje hier rondhangen en starten volgende week zaterdag aan een ander marathonneke, de salzkammer!!