Rit 4

Vandaag de koninginnen etappe! 120km en dik 3000hm volgens het boekje. Ok we maken der waarschijnlijk weer een paar honderd meer en verwachten ons dus idd aan een heel pittig Mtb ritje. Uiteindelijk 3100hm, 119km in 6u05. De organisatie geeft ons echter mee dat het beter zal bollen dan de afgelopen dagen en ergens geloven we ze toch een beetje. De etappe van vandaag bestaat uit drie klimmen. Het chrono stuk begint op km 0 en eindigt na de derde klim op 110km. We weten dus wat er ons te doen staat, doseren en eigen tempo rijden! De openingsklim gaat eigenlijk voor 80% over de weg en we kunnen het tempo van de kopgroep eigenlijk goed baas. De eerste bevoorrading komt perfect en we kunnen de bidonnen vlotjes vullen! De Jeroen rijdt door en ik kom na met de fleskes, idealen taktiek die ons wel wat bonus oplevert.

Na 45 stijgende kilometers beginnen we aan de eerste lange afdaling... Niet al te technisch maar wel lekker snel! Proberen zonder accidenten beneden te komen en de kopgroep niet uit het oog trachten te verliezen! Vlak voor de tweede bevoorrading moeten we toch een paar gaatjes laten en we zien der een paar nie meer terug. We blijven ons tempo lekker strak houden en kunnen opnieuw een paar ploegjes inlopen én achterlaten. Het is nu toch ieder ploegje voor zich en knallen verder. De tweede klim, afdalingske doen en prepareren voor den afsluitende. Het is nu gewoon hopen dat het materiaal het blijft doen en we onze goede klassering niet stom kwijtspelen! Jeroen is goed, heel goed! Na de derde bevoorrading is het knallen om hem terug te vinden. Na 110 km zit ons chronoke erop en kunnen we nog 10 km rustig binnen bollen. Heerlijk met de focus al op morgen. Ons vader staat nog wat te klappen met de andere Belgen en verschiet als we hem zelf melden dat we der zijn! Blijkbaar werden we vandaag derde ploegje van de dag. Het algemeen klassement is niet erg duidelijk maar ook daar doen we denk ik een goede zaak...

Rit 3

Vandaag op het schema... Mtb'en tussen El pont de suert en Ainsa. Zou goed moeten zijn voor 95 Mtb fun met daarin 2685hm. Na de goede uitslag van gisteren zal het vandaag ff afwachten worden en zien wat de recup van gisteren heeft teweeg gebracht! We staan met onze duivelse mutsjes in het startvak want vanmorgend zagen we dat de Belgen gisteren laat de USA terug naar huis stuurde na de beste match van de afgelopen 250 jaar.

We kregen wel wat rare blikken maar de meesten zagen de fun der wel van in. Vandaag heel de rit chrono, da beloofd. Direct klimmen en off road! De leidende teams moeten we direct laten gaan en we zoeken ons eigen tempo, niets nieuws dus. Na een eerste kleine afdaling krijgen we de ons omringende ploegen terug in het vizier en op de lange tweede klim komen we erbij en gaan we der over. We hangen nu op onze vaste vierde stek. Rond km 25 beginnen we aan een lange afdaling, hierin zijn we niet echt sterk en de mannen flitsen ons terug voorbij! Het is weer achtervolgen. Rond km 50, in een asfalt afdaling, denkt Jeroen plat te rijden! We stoppen om te tsjekken wat er loos is en zien daar ons vader toch nie langs de kant staan zeker!! Ff bij pompen en welle terug weg, op de baan lijkt het soms alsof je lek aan het rijden bent maar eigenlijk is er dan gewoon niks aan de hand. Het is nu dik 20 km omhoog, alles in't bos en bij momenten erg steil! Het is wel heel mooi rijden en we rapen opnieuw enkele ploegjes op! Haasje over, all day long! De uitzichten zijn dikwijls adembenemend, het is echt heel mooi klimmen!! Boven staat de laatste bevoorrading, er volgen daarna nog bijna 20km in dalende lijn en op een singeltrack!! Technische passages worden afgewisseld met vloeiende bochten, heerlijk! Ons daaltempo is weeral nut echt top, maar soms is trager sneller want onze eerste achtervolgers rijden plat in de achtervolging! Dit is weeral een stukje Mtb om niet te vergeten! Magnifico!! Statistieken van de dag 5u24 effectief op de velo, 2662hm verdeeld over 96km. We worden opnieuw vierde achter de Spaanse top 3…

Rit twee

Dag twee. Na de regen de hagel de storm van gisteren was het vanmorgen koud maar hemels blauw. De zon deed volop zijn uiterste best om over de bergskes heen te schijnen. Na de koude, geneutraliseerde start stonden we snel in het zweet. Eens den auto weg was het direct omhoog, en stevig! We begonnen op den asfalt en na verloop van tijd ging die over in een niet technische mooie schrotter klim. De getimede sectie begon pas na de eerste bevoorrading rond kilometer 25 en dus vertrokken we op ons eigen tempo. Een mooi tussen stuk en een afdaling die de sporen van een namiddagje stortbuien nog droeg bracht ons naar de bevoorrading. Bidonnen vol, koekje eten en wij weg! De klim begint op den asfalt maar nog geen tijdsopname te zien. Na een kilometer of 5 zien we toch de zenderkesbak staan en is het nen tand erbij. We gaan weer off road en beginnen aan een gelijkmatige klim. Uiteindelijk komt deze klim op een "wei" stuk dat uiteraard voor gene meter bolt! We raken zelfs een beetje "uit koers" (gps termen om te zeggen da ge eigenlijk verkeerd aan het rije zijt) en zoeken door de weien, bossen en rotspartijen naar de juiste track. Veel ploegjes zijn ons nog niet voor gegaan en van een spoor volgen is bijgevolg geen sprake. Uiteindelijk komen we nog een ploegje zoekers tegen en samen vinden we de juiste weg! Olé!! Het laatste stuk van de klim bestaat uit een wandelpassage waar het werkelijk ploeteren is naar boven toe!

Eenmaal boven is het nog niet gedaan, het is moeilijk de juiste route te vinden en de, door de plaatselijke grazers, stukgetrapte weide naar beneden rijden is niet simpel. Na verloop van tijd komen we terug op een echt pad en kan het tempo terug omhoog. De Spaanse ploegen kenden dit stuk wel en nemen zo kostbare tijd op ons, damn. We komen op een asfalt klim terecht en hier kan het tempo lekker strak gehouden worden. De tweede bevoorrading pakken we nog ff snel mee. Vanaf hier tot aan de finish van het chrono stuk loopt het hoofdzakelijk in dalende lijn. De wind komt hier echter pal op kop en het is af en toe beuken. Dalende lijn wil niet zeggen recht naar beneden in Spanje en af en toe moeten er nog een paar pittige knoken overwonnen worden. Aan de derde bevoorrading zit de race erop. We tanken rustig alles bij en bollen de resterende 25km rustig binnen. Allee, rustig binnen bollen is misschien verkeerd uitgedrukt. Het blijft mtb'en natuurlijk! Jeroen rijdt op 15 km van den arrivee z'n voorband volledig aan gort en zo moeten we toch nog knutselen om den binnenband binnen te houden! Het is heel de dag ontzettend warm geweest en ook bij ons begint dat z'n tol te eisen! Het douchke is dan ook zeer welkom! De recup kan beginnen. Voor heel wat deelnemers zal het een lange dag worden. Wanneer wij om 20u30 het avondeten gehad hebben komen der nog binnen! Chapeau!!! De Krikke en den Erik hebben ook weer een pittig dagje gehad met de nodige broks. Kettingbreuk, remblokje kwijt, plat gereden allee te veel om op te noemen. Pompiers zijn natuurlijk wel wat miserie gewoon en ze komen al bij al goed binnen. Iedereen heeft al wel al eens tegen de grond gelegen of wat broks tegen gekomen, het is nog maar den tweede dag en de oceaan is nog heel ver af maar den deze pakken ze toch nie meer af. Uitslag?? Onbekend... We deden 2707hm reden 115km in 6u26.

Roses - camprodon

29 juni 2014, start van den Transpyr!! We stonden de afgelopen dagen op een campingske in Roses, ideaal gelegen op een kilometerke van de startplaats. Gisteren was het nummertjes halen met de nodige ditjes en datjes en de usual verwelkomingsspeachen, alles op een Spaans regime!

Eten om 20u30, een beetje aan de late kant voor de brothers die eigenlijk heel den avond een tapas party aan de mobil hielden. Na de penalty reeks van de Brazilianen doken wij ook de juiste hoek in, die van onze nest! De Krikke en en den Erik passeerden nog ff na een blitsbezoek aan den decatlon (voor de blijkbaar verplichtte thermische deken, fluitjes en lampjes) en lagen iets verder op hotel. We zagen ze vanmorgen pas terug. Om 8u werden we opgang geschoten, met ne vuurpijl nogwel. De eerste 30, vlakke kilometers werden geneutraliseerd omdat anders te veel volk de fout zou maken te hard te starten?? Begrijpen wie kan maar voor ons geen probleem! Trouwens zo rustig werd er nu ook weer nie gereden en was het eigenlijk gewoon koers richting eerste bevoorrading. De mat (waar de tijdsopname begint) lag net vóór de eerste bevoorrading, die sloegen we al ff vlotjes over om zo met de kopgroep de rest van de rit te kunnen doen. Het is echter blijkbaar direct koers en in de resterende 90km moeten nog 2100hm overwonnen worden. Nie van de poes dus!! We rijden eigenlijk een beetje boven ons niveau en dat voelen we! Het parcours is opnieuw heel mooi en technisch. Ik probeer er zoveel mogelijk van te genieten maar de benen voelen niet super, de maag pruttelt wat tegen en de camelbag hangt zwaar m'n kl... uit!! Ik kom maar niet in het goede ritme en bedenk me dat dit wel eens een heel zware rit en gewoon een zware meerdaagse zou kunnen gaan worden!! Tot overmaat van miserie kom ik nog ten val wanneer iedereen verkeerd rijd en ik op m'n gps naar de juiste track aan het zoeken ben!! Knie ambetant en opnieuw en gevoel van, "dit word der nog eens ene uit de oude doos. Gelukkig blijft het parcours veel goed maken! We besluiten ondertussen gewoon onze eigen race te rijden en laten een paar ploegen noodgedwongen rijden, beter is beter. Punta final!! Aan de bevoorrading worden de bidonnen gevuld en pak ik nog snel een stuk heerlijke watermeloen mee! Plots veranderd er teen en tander! De kracht in de benen komt stillaan terug, de maag krijgt precies een grote beurt en kan terug energie leveren en de moral krijgt nen boost! We zien zelfs de koplopers terug rijden (ook al zitten die duidelijk zichzelf in stilte klaar te maken voor de storm). Het is nu al klimmen wat de klok slaagt en we moeten zowieso dimmen willen we nog 6 dagen verder kunnen.

Jeroen komt op zijn beurt in een technische passage ten val en bezeerd de heup en hand. Voorlopig nog zonder al te veel erg! Terug de fiets op en verder. Het klimmen gaat maar vooral in de technische afdalingen en single tracks verliezen we veel tijd! Na bevoorrading drie is het op een lange afdaling na alleen nog klimmen! De laatste 15 zijn nog steeds in stijgende lijn maar bollen toch weer een pak beter! De zon heeft intussen plaats gemaakt voor een dik pak wolken en gerommel doet ons het ergste vermoeden! En ja hoor op 6km voor de meet gaan de sluizen vol open!! Gieten met een grote G!! Kletsnat en al snel afgekoeld komen we aan! Als vierde team overal blijkt! Kan kloppen want een paar door pech geteisterde ploegen hebben we idd kunnen achterhouden! Het blijft heel de namiddag onweren en we vermoeden het ergste voor de vele ploegen die nog onderweg zijn! Uiteindelijk komen de Belgische ploegen toch, elk met hun eigen story, over de meet! Pittige start van zo een zevendaagse!! O ja, de 2100hm die gepland stonden voor vandaag zijn er uiteindelijk 2700 geworden, Afstemblief!! We reden 6u31 tegen 18,2 gemiddeld. Het slechte weer drukt uiteraard een lstempel op de eerste dag, de aankomstplaats is eigenlijk bijzonder mooi maar de verkleumde deelnemers, net als wij, verkiezen zo snel mogelijk warmere oorden op te zoeken! Voor ons valt dat allemaal nogal mee, warme mobilhome, eten in de koelkast, drinken a volenté, het bk zien op den tv en daarna zelfs nog de hollanders de Mexicanen naar huis zien sturen! Maar voor de vele in het "camp" is de miserie bij regen wel nie van de poes. Die hebben maar één zak met droog gerief en moeten het in de lokale sporthal maar zien te redden. De pasta party begint vandaag gelukkig om 19u en we kunnen gewoon binnen stappen en gelijk eten, das dan weer wel ne meevaller. Pasta, rijst, saus, groenten brood en kip! Alles a volenté en d'r is genoeg!! Voor de verandering liggen we om 21u30 in onzen tram. Jeroen klaagt over z'n heup die almaar strammer en strammer begint aan te voelen. Hopelijk doet de nacht wonderen en kunnen we morgen een droge, zonnige rit afwerken!!

Transpyr here we come...

Zoals gezegd, op naar de pyrineeën!! Het is intussen vrijdag avond, we staan in Roses op de camping en de Belgen wonnen gisteren met 10 tegen de Koreanen... We zaten gisteren tijdens de wedstrijd in de mobil voor een eerste etappe tot net voorbij Parijs en reden vandaag de rest. Zondag wordt de start op het strand van Roses gegeven. Roses ligt aan de Costa Brava aan de Middellandse zee, net in Spanje aan de voet van de Pyreneeën. Vanaf zondag rijden we in 7 etappes naar die andere zee, de Atlantische oceaan. Normaal komen we daar aan ik Hondaribia, dik 800km en 18000Hm verder! Transpyr, let the games begin!!

Willingen fur zwei!!

Een weekje na het Frans avontuur was den Duits alweer aan de beurt. We hadden een paar mooie klimritten in de kuiten (zowel op de baan als in het ruwe Franse terrein) en trokken met een mobilhome vol voortrijden richting Duitsland. We kennen de streek daar stilaan een beetje en het Sauerland is ons niet meer vreemd. Willingen ligt op een boogscheut van het bekende Winterberg. Ook hier staan de skiliftjes in de zomer ook niet stil en brengen massaal wat downhillers bijeen om over de aangelegde tracks Asap beneden te geraken. Voor ons ligt er de middel afstand te wachten, 95km en dik 2700hm! Voor den tandem ongetwijfeld de meeste hoogte meters in een enkel ritje, het beloofd dus toch!! We kruipen onder den dons wanneer de Hollanders nog 1-1 staan tegen de Spanjaarden! Wanneer we op staan is het 5-1 geworden, we zijn meteen goed wakker! Om 8u mogen we er aan beginnen. Het begin verloopt bijna surplacend, zo hebben we wel de tijd om rustig op te warmen, drummen met den tandem heeft echt geen zin. Het duurt niet lang voor we een technische afdaling tegen komen en wanneer we dar al rijdend naar beneden komen kijken de stappende Duitsers met enig ongeloof ons Vickske achterna! De zwaartekracht trekt op den tandem, snel naar beneden maar ook naar boven kent de natuurkunde geen genade! Het weer valt mee, bewolkt maar gelukkig droog, niet te warm maar lekker fris. De bevoorradingen zijnen orde (mag wel voor 55€, gelukkig zitten we op den tandem en moesten we maar 1 keer inschrijven😉) en voldoende aanwezig. Het parcours is erg leuk en waarschijnlijk wel het mooiste dat we in het sauerland al deden! Af en toe zitten er technische passages tussen en is het gelukkig niet constant schrotter wat we voorgeschoteld krijgen. Af en toe moet den turbo aangeschakeld worden om overal op te raken. We moeten eigenlijk nergens af stappen en kunnen vrijwel alles rijden, dat is het voordeel van den Duits! We rijden 5u33, met nog wat proviand pauzes meegerekend stranden we op plek 106, net over halverwege het pak! Nicht slecht fur den Mtb! Aan den arrivee toch niet zo een Duitse grundlichkeit, de beloofde pasta is al door onze voorgangers opgepeuzeld en het is een beetje chaos... Bike festival Willingen staat bekend om z'n fietsbeurs en alle disciplines in het mtb wereldje komen hier aan hun trekken. Het is een drukte van jewelste en na een pittig marathonneke is lang rondslenteren over de beurs niet echt onze favoriete bezigheid. We besluiten ons bakkie terug richting westen te draaien want 's avond volgt er nog een partieke dat we eigenlijk niet kunnen missen. Een Blitzkrieg of hoe noemen ze dat??

Straatje naar de zon...

Na de passage in la roche was het twee weekjes later alweer prijs. De Chemin de soleil oftewel het straatje naar de zon! De Chemin is een driedaagse Mtb marathon doorheen de Drome, een prachtige streek in zuid Frankrijk. Woensdag vertrokken ons vickske en ikke al richting Gap waar vrijdag de start zou worden gegeven van ons tochtje! Na een tussenstop kwamen we donderdag één na één binnen gebold op het plaatselijk voetbalveld. Van onze kant kwamen Jef en Liesbeth, Jeroen en Anneke en Ward en Lynn. Van de linkeroever kwamen Guy en Carolien, de red bullet, Gunther Patrick en Brenda en nog wa volk over. Een gezellige bende van vanalles wa. Na de briefing en het avondmaal zaten we nog ff aan de mobils voor een warm drankske en daarna op tijd de nest in. Uit vorige edities van de Chemin en andere Franse organisaties wisten we zo stillaan wat ons te wachten zou gaan staan. Dag één bestond uit een rit van 86 km en iets meer dan 3000hm die bracht ons van Gap naar Aspres sur Buëch. Na een stevig ontbijt en de vrouwkes opgang zetten voor hun trip met de wagens trokken we in groep naar de start. In een heerlijk zonnetje werden we kort daarna opgang geschoten. Als er in de eerste 10km nog een paar vlakke kilometers zitten dan weet je dat de komende nog wel erg steil moeten gaan worden om aan de nodige hoogte meters te geraken! En zo geschiede... Het zacht glooiende maakt al snel plaats voor wel erg pittig Mtb-werk. Zowel berg op als berg af moet er regelmatig van de fiets gestapt/gesprongen worden en weten we ineens terug waarom die Fransozen allemaal met een telescopische zadelpen onderweg zijn! Boven op elke lange klim wordt er gewacht en terug gegroepeerd! Twee platte banden een paar schuivers, broodnodige bevoorradingen en een dreigend pak grijze wolken verder komen we binnen gebold! Het zware Mtb werk heeft duidelijk bij menig deelnemer al een serieuze tol geëist! Er is nog niet zo bijzonder veel volk binnen en ons vrouwkes zitten toch al een tijdje op ons te wachten. Met z'n allen naar de camping waar ons bivak voor komende nacht al prima is in gericht. Niet lang nadat wij binnen zijn begint het echter te druppelen. De luxe van een paar mobilhomes wordt ons dan al snel duidelijk. Wanneer het harder begint te regenen denken we aan de deelnemers die nog onderweg zijn! Tot 's avonds laat komen nog verkleumde, bleke en afgepeigerde gasten binnen. Voor een warme douche is het intussen lang aanschuiven en een warme droge tent is voor velen ook een verre droom! De volgende dag schijnt gelukkig het zonnetje alweer volop en kunnen we der weer aan beginnen! Bij mij voelen de benen alweer erg goed aan en in kan er een doorgedreven training van maken! Ook vandaag moet er weer redelijk wat gestapt worden, de kuiten worden daarmee extra belaste maar de prachtige omgeving maakt veel goed! Ik probeer constant aan m'n techniek te schaven en kan duidelijk nog wel wat bij leren. De etappe van vandaag brengt ons naar Lus La Croix Haute, we moeten daarvoor (maar) 51 km rijden en 2200Hm zien te overwinnen! Makkie!! De tijden liegen er anders niet om, wij doen er 3u30 over (effectief gereden, dus zonder bevoorradingen en andere stopmomenten). De madammen staan deze keer niet aan den arrivee maar hebben zich in een plaatselijk barreke genesteld waar het blijkbaar ook erg gezellig is! Zalig wanneer ook zij zich goed amuseren!! Deze keer geen paella in lus maar heerlijk "dromes stoofvlees". Na het gebruikelijk sleutelwerk aan de fietskes en een warm drankje allemaal op tijd de nest in. Zondag staat er nog een pittige rit op het programma waar we al om 7u al aan mogen beginnen! Er staan ons nog 90 ongetwijfeld pittige kilometers te wachten. De hoogte meters kunnen ook weer tellen, we zullen uiteindelijk afklokken op 3209hm. De Jeroen geeft er vroegtijdig de brui aan en vertrekt 's morgens al huiswaarts. De rit start met een korte wandeling maar wat daarna komt is ongetwijfeld het mooiste van de afgelopen dagen en volgens mij van al de Chemin ritten die we ooit gereden hebben! Het blijft uiteraard erg technisch maar wel rijdbaar! Prachtige trails in een schitterend decor en een heerlijk zonnetje. Bij de voorlaatste bevoorrading verkiezen de meesten van ons groepje over de baan naar het finish stadje "Die" te bollen en zo op een redelijk uur terug huiswaarts te kunnen keren. Maandag moeten de meesten gaan werken en het is toch dik 1000km naar Zandvliet. We schieten nog met 4 over en zetten ons tripje verder. Het blijft tot de laatste meters heerlijk mtb'en en de finale klim naar een plateau van waar we een heel mooi uitzicht hebben is een ware apotheose! 5u30 hebben we effectief aan het trappen geweest. Het binnen bollen in Die doet ons deugd en onder een dikke plataan op een terrasje zitten ons vrouwkes ons trouw op te wachten. Een douchke en opnieuw een heerlijk maaltijdje met allemaal lokale specialiteiten verder en het zit er weeral op! Een fles clairette en een bidon rijker trekken ons Vickske en ik verder met ons bakkie richting Ardèche. In de Ardèche hebben de manne en vrouwe van de "wtc den hoek" hun fietsvakantie. We besluiten daar ons bakkie voor een paar dagjes op trekken en zo vanuit "Vallon pont d'Arc" de Ardèche een beetje te verkennen. Een super relaxed weekje waar zowel een paar mooie tochtjes gereden worden als ook een heus petanque toernooi, een kajak avontuurtje en de nodige danspasjes geplaceerd worden. Den boog kan niet altijd gespannen staan!! Op de laatste dag trotseren ons V en ikke de hitte en rijden we nog een heel mooi Mtb tocht. Enkele super technische passages geven ons beide veel vertrouwen voor ons Duits Mtb avontuur van volgende week! We sluiten zo een leuk weekje af en bollen terug naar den belgique…