Rit twee, zell am ziller-mayerhofen

Na de rit van gisteren verliep alles toch een beetje anders dan gewoonlijk. Eerst naar het ziekenhuis en dan de rest! Alles steef behoorlijk snel op en op het been steunen was best pijnlijk! We aten nog een lekker kommeke rijst met Indische kip, zaten nog wat voor de buis en dan op tijd de nest in. Moeilijk nachtje en om 5u klaarwakker! Het zonnetje was ook vroeg van de partij en om 9u stonden we weer in de m'n box! Tijdens het "los" rijden voelde ik de draadjes goed trekken en voelde alles wat stram! Eens op gang, alweer een lang asfalt stuk, viel het al bij al redelijk mee! De rit werd door sneeuw op het parcours deftig ingekorven bestond eigenlijk nog uit een heel lange klim en dan een pittige, lange afdaling met het nodige gekabbel! De Jeroen zat redelijk in de buurt en aan de finish bleef het maar duren eer hij binnen kwam. Z'n zadel afgebroken! Tune, speedneedle... Knap, uiterst licht maar zoals eerder voorspeld kwetsbaar!! Ik eindigde 37ste vandaag en bleef in mijn categorie 8ste. Ik was gewoon tevreden binnen te bollen zonder te veel last! De nek is anders serieus stijf, wat zou de inpakt geweest zijn zonder helm?? Morgen de laatste ziller rit! Eigenlijk een klim tijdrit van 50 km en 300 hm!

Enkele uurtjes later...

Om 9u werden we in groep gelanceerd... Wij stonden naar gewoonte weer redelijk achteraan het pak. eens op gang begonnen we direct aan de lange, steile asfalt klim, alles direct op een lang lint. De klim vlakte uiteindelijk wat af en de afdaling ging over op schrotter en bijzonder snel. vervolgens een klein klimmeke opnieuw een snelle afdaling gevolgd door (alweer) een asfalt klim. ik vraag mezelf af of er echt geen mooiere off road stukken zijn in de anders heel mooie omgeving... het tempo gaat hier een beetje omhoog. Boven gekomen asfalt naar beneden en daar gebeurt he. Ikke in ene zijn wiel, dieje stuurt mis en kan nog net z'n hachje redden! Ik zit niet meer in de ideale lijn en dan weet je dat je dat bochtje niet meer gaat halen! snel keuze maken, richting vangrail zowieso dan links den dieperik in, kan nie zien hoe diep of rechts van de rail en we zien wel!! Toch maar voor rechts gekozen, Na wat slipwerk hard tegen de grond! ik vind het echt straf dat ik weer direct recht schiet, het was toch een redelijke smak!Fiets weer even tsjekken, stuur rechten en dan het lijf. schrammen hier en daar en op het Rechterscheen been een diepe wonde schaafwonden op den bil en helm gebarsten. Vooral van barst in de helm schrok ik toch wel, Helm of schedel mmmm! Terug de fiets op en verder. Er kwam nog een hele lange klim met opnieuw eerst asfalt en daarna schrotter. Het begint ondertussen goed te regenen. Boven op de klim snel wegwezen en Dan ijskoud naar beneden, over een trailpark van 5km waar drops en andere natte glibberige specials op ons liggen te wachten... Toch nog een beetje aangeslagen beneden gekomen! Heerlijk douchke, wonden een bekijken en naar het ziekenhuis, 6 draadjes, ne windel en wa ijs!! Nu alles strak en stijf (ook heup en elleboog)lekker nachtje rusten en dan morgen weer verder! Ondanks alles werd ik overal 35ste en 8ste in mijn categorie! Jeroen eindigde kort achter mij. Klein 12 min

Zillertal bikechallenge...

Over een dik uurtje start den zillertal!! Wij zitten nog op een campingske in fugen (in het zonnetje) waar we over een uur 75km en iets meer dan 3000hm mogen gaan doen!! Gisteren stuk van start klim gedaan en da was al direct pittig!! Straks een klein verslagje??

Trois Ballons!

Een dikke week na ons tripje naar Lanzarotte vertrokken we alweer met de mobil richting de Vogezen. Vorig jaar reed ik daar een eerste keer de cyclo "Les trois ballons" en dat was me toen eigenlijk best bevallen. Dit jaar vroeg Bert vd Wouwer, alais de Roste, of ik geen zin had om die nog eens te rijden en zo geschiedde. Vrijdag vertrokken we naar Luxeuil les bains waar zaterdag de start gegeven werd. Na de chaotische start van mijn eerste deelname wilde ik nu proberen in een mooi groepje mee te bollen. Ik stond, na mijn goede prestatie van vorig jaar, in het eerste vak en kon vlot mee vertrekken. Het parcours van vorige  edities werd helemaal aangepast en de eerste 14km liepen over redelijk vlakke, brede wegen. Alles klitte hierdoor samen en er werd behoorlijk snel en gevaarlijk gereden. 

Ik was dan ook meer dan tevreden toen we eindelijk konden klimmen. Het ging hier in paar erg pittige knikken richting Faucogney en het pak werd één lang verbrokkeld lint. Ik moest m'n eigen tempo zoeken want er stond nog teen en tander op het progromma. De verschillende klimmen volgende elkaar snel op en de vlakkere stukken probeerde ik in een groepje te doen. Dat lukte best aardig en zo kon ik vrij fris aan de langste klim van de dag beginnen. Beneden aan de Grand Ballon besloot ik m'n tempo op te trekken en reed ik weg uit m'n groepje en dan van groepje naar groepje. Goed voor de moral natuurlijk wanneer je constant volk kan oprapen. Ik bleef de rest van de rit m'n eigen ding doen, meestal alleen, af en toe in een groepje. De laatste twintig leken op het profiel redelijk vlak maar dat sloeg toch redelijk serieus tegen. Nog een paar serieuze muren lagen daar op ons te wachten en er rolden nog enkele lijken uit de kast. Uiteindelijk bolde ik na 7u09' over de meet. Ik eindigde daarmee op een 60ste plek, ikke tevreden en redelijk meurrig! Lekker op het gras wachten op de vrouwkes en de Roste en ondertussen al een pastake binnen spelen. Het was behoorlijk warm geweest en dat was duidelijk te zien aan de binnen komende sportievelingen! Ik vond hem in alle geval lastiger dan mijn eerste deelname maar opnieuw erg leuk rijden. ' s Avonds nog een pizzake met z'n gevieren en dan moe maar voldaan de nest in! Nog nen extra dikke merci aan de vrouwtjes die ons met den otto volgenden en zo voor de nodige bevoorrading zorgden! 

's Zondags reden ons Vicky en ikke door richting "Ronde van Zwitserland" om daar de echte profis een weekje te volgen. Ik deed het daar zelf rustig aan, af en toe een stukje van een bepaalde rit en 's vrijdags de koninginnen rit. Goed voor dik 200km en bijna 4000 Hm, ik kon nog net uit de greep van het peloton blijven. De week na de ronde reden we terug naar Graübunden, de streek bijna tegen de Italiaanse grens an waar de +3000ders dicht tegen elkaar liggen. Ook daar deed ik nog een paar mooie ritjes en wat mooie wandelingen. Heerlijk relaxen en even de boog ontspannen...

Onderweg in Graübunden, niet slecht die bergskes in de zon!!

Jot naar Lanzarotte...

Het aanhoudende slechte voorjaarsweer bleef maar duren en eind mei hadden ons Vickske en ikke onzen buik daar stillaan van vol! We hadden zowieso een weekje verlof gepland en planden eigenlijk een weekje met de mobil er op uit te trekken. De weg naar de zon zou op vier wielen wel erg lang duren en dus besloten we op de "last minute" een ticketje te boeken richting de zon. Lanzarotte werd gekozen en een weekje later zaten we op de vlieger. We zaten in het prachtige "Hesperia" hotel in het al even mooie Puerto Calero. In La Santa huurden we twee racefietsjes om niet al te veel moeten meesleuren op de vlieger. Zaterdag namiddag deden we al direct een kort, verkennend ritje. Het was duidelijk, van waar wij zaten moest er direct geklommen en tegen de wind gebokst worden! Nog even in het zonnetje aan de pool en dan aanschuiven aan het buffet... Het was een heerlijk weekje op het winderige, klein vulkaantje. Een ideale mix van relaxen en pittig trainen, lekker eten en drinken kortom genieten! In 5 ritten verzamelde ik bijna 700km en een paar duizend Hm, elk wegje op het eiland heb ik gezien en ons Vickske deed een paar mooie ritten! Als afsluiter nog ne cabrio onder ons gat en nogwat over het eiland cruisen... Een zalig weekje!!

BeMC...

Het afgelopen lange "Hemelvaart" weekend stond voor de tweede maal de BeMC op het programma. Woensdag vertrokken ons Vickske en ikke alvast richting La Roche-en-Ardenne. Samen met de andere MTB buddy's huurden we opnieuw een prachtig huisje, dicht bij het centrum vanwaar al de ritten zouden vertrekken en aankomen. Een heerlijk pastake, een korte sauna en op tijd onder de wol... Donderdag stond een rustige dag op het programma. Vicky deed een toertje met de fiets, ik kon lekker relaxen in ons huisje en wachten tot de buddy's binnen bolden. Den Bert VDW en Ellen, Jeroen en Anneke, den Bram en de Stefan en tenslotte ook de Jef, Liesbeth en de Lou kwamen als laatste ons groepje volledig maken. De Jeroen had voor pasta gezorgd en tegen een uur of 8 zaten we goed geladen in de zetel! Het weer was duidelijk een pak minder dan vorig jaar maar toch hadden we der allemaal zin! Nog een glaasje champagne op de goede afloop en slaapkes doen! Vrijdag werd de start gegeven om 10u30. Op het programma 94km en 2600Hm, een serieuze opwarmer! We stonden kort na de licentie rijders in het startvak en, na een chaotische start, vlogen ze me al direct om de oren. Het was de eerste grote test voor de nieuwe fiets en ik besloot zeker niet te voortvarend te starten. Het lichte materiaal had zich nog niet bewezen en ik was er toch niet 100% gerust in. Het was voor mij echter snel duidelijk dat het niet aan de fiets zou liggen moest ik een teleurstellend resultaat rijden. Ik kon eigenlijk steeds een mooi tempo blijven rijden en op de super-steile laatste klim kon ik tot boven rijden! De 24-36 blijkt wel een prima verhouding om de steile stukken op te geraken, de extra grip van de grote wielen doet de rest! Ik had wel problemen met een schoenplaatje maar tijd verloor ik daar niet mee. De eerste dag was goed verlopen, de test voor de fiets geslaagd en een goed gevoel aan de meet. Toen de eerste resultaten binnen bolden bleek dat ik in het fun-klassement, dat is het klassement voor niet-licentie rijders, bleek ik op een tweede plek te zijn gestrand op 20" van den eerste. Iedereen van de boys bolde één voor één binnen in het huizeke en de vrouwtjes hadden voor een heerlijke teppanyaki gezorgd, heerlijk!! Zaterdag, dag 2, 85km en 2150Hm. Uiteraard stond ik in het startvak al uit te kijken naar de blauwe leiderstrui in het fun klassement. Direct na de start vormde zich een mooi groepje met daarin zowat de eerste 5 uit het klassement en een paar licentie boys. In een technische passage over wat natte, gladde wortels ging ik nog redelijk serieus onderuit! Even de schade opmeten, eerst aan de fiets aan dan aan het lijf, en dan snel terug de fiets op. Toch even bekomen en vloeken, zo stom. Gelukkig was enkel  het linker been wat geraakt en kon ik zonder veel last terug aansluiten in het groepje. Het tempo zat er goed in en gelukkig stond ons Vickske aan de bevoorrading waardoor ik nergens hoefde te stoppen en in het groepje kon mee blijven bollen. Halverwege de rit reed ik samen met BASF-collega Peter Bastanie weg van de rest van het groepje en besloten we met twee door te bollen. We reden nog een stukje verkeerd waardoor die blauwe trui ons terug passeerde, gelukkig had dieje zijn beste pijlen al verschoten en konden we opnieuw van hem weg rijden. De winderige stukken hadden we misschien beter in groep gedaan maar als je verschil wil maken moet je ervan weg! De laatste bevoorrading liep echter mis waardoor ik zonder drinken en brandstof kwam te zitten en de laatste 15km toch nog zwaar werden. Op het laatste kwamen er nog enkele jongens uit de achtergrond aansluiten en werd er nog stevig gereden. Peter kwam nog ongelukkig ten val op een stuk asfalt en in de laatste meters kwam er nog ene van de fun's aandringen. Hij miste echter de laatste bocht en zo kwam ik een luttele second voor hem over de meet! Ik had nu een "etappe winst" op zak en in het algemeen klassement had ik een kleine 3' voorsprong op den tweede. Uiteraard was ik nu van plan die trui niet meer af te geven!! Iedereen kwam opnieuw binnen bollen, enkel Stefan had dag 1 niet verwerkt en gaf er aan bevoorrading de brui aan, geen kracht in de benen. Helaas besloot hij terug naar zijn vrouwke te rijden en daar verder te bekomen van de teleurstelling! Uitrijden was het doel, helaas. De recup kon beginnen... Opnieuw gezellig aan tafel, en nog ne warme choco in't dorp met de rest van de bunch. Zondag werd aangekondigd als de zwaarste van de drie, technisch, relatief kort en veel hoogte meters. 77km en 2450Hm, regen, modder en wind alles aanwezig voor "nen zwaren dobber"! Ik kwam al snel in een groepje met m'n dichtste achtervolgers, sympathieke mannen die der zin in hadden er nog een mooie rit van te maken. Kort voor bevoorrading twee kwam ik als eerste uit het groepje boven op een klim en besloot maar meteen door te zetten. Aan de bevoorrading stonden Vicky, de Roste (die besloten had geen risico's te nemen en dag drie te laten passeren) Ellen en Anneke voor de nodige support en dat ga uiteraard de nodige vleugels... Knallen dus! In de afdalingen geen risico's nemen en blijven stoempen, als je dan niets tegen komt en aan de derde post nog een Colaatje kan mee pikken dan gaat het goed. Uiteindelijk kon ik m'n voorsprong nog wat verder uit bouwen en zo eindigde ik met een kleine 10' voor op den tweede, das wel genoeg uiteraard. In totaal was ik 12u54' onderweg en strandde daarmee op 23ste plek in het algemeen klassement. Iedereen kwam zonder kleerscheuren of brokken binnen en dat is uiteraard het belangrijkst!! Opnieuw een pittig, geslaagd weekendje afgesloten met ne Rochefort en een blauw trui!! Altijd leuk...

 

SKS Tandem bike marathon...

De eerste dagen na de marathon van Antwerpen waren niet te doen... Volledig gebroken, benen wilden echt niet meer mee! Gelukkig is er dan de fiets, woensdag werd er reeds een eerste trainingske gepland met de mannen. De overschakeling naar de fiets liep precies redelijk vlot. Donderdag trokken ons Vickske en ikke richting het Sauerland om daar deel te nemen aan de SKS-bike marathon in Sundern-Hagen. We besloten deze te rijden op den tandem. We keken er reeds lang naar uit en Vicky had de trainingen de laatste weken aardig opgevoerd dus moesten we er wel klaar voor zijn. Vrijdag trokken ze in Duitsland de hemelsluizen nog eens goed open en de temperatuur nam nog maar eens een duik. Gelukkig was het zaterdag droog en stonden we vol goede moed in de startbox. Guy en Caroline waren ook met de mobil inclusief tandem van de partij en stonden iets verder in het vak, ook te popelen voor den eerste op den tandem! Om 10u30 werden we opgang geschoten... Uiteraard stoven langs alle kanten de singels ons voorbij, maar we reden toch in een mooi tempo de eerste klim op. Ik ken het parcours daar stilaan uit het hoofd en af en toe had dit toch z'n voordeel op de technischere passages. We reden ons eigen tempo en doseerden erg goed, stopten en namen onze tijd aan de bevoorrading en genoten onderweg van de mooie landschappen en natuur. Het tweede deel van de marathon dreven we het tempo nog wat op en kwamen zo echt wel goed op dreef, we haalden nog heel wat solo's op en dat gaf uiteraard vleugels! 

Ge ziet ze bijna niet maar ze zit er wel...

Het weer was koud maar droog, ideaal. Na 3u34 onderweg te zijn geweest bolden we over de meet. De 55km en 1300Hm waren voorbij gevlogen, zalig... Nog een lekker douchke, fietske afspuiten, nog wat keuvelen met de solo boys en hup met de mobil richting Aywaille voor de Philippe Gilbert Classic, ook een mooi toerke... 

http://www.mega-sports.de/sks-bike-marathon/