Sunny side up!!

Vorige week trok ik samen met Paul Andries, Johan Boven en Tom van Gils van het Flandria Bicycle Team richting Gran Canaria voor een zon overgoten mini stage. Die mannen nemen eind april deel aan de Joberg2C in Zuid-Afrika en gebruikten deze stage om een trapje hoger te komen, wat kilometers in de benen te krijgen en wat hoogte meters te vreten. Uiteraard is de zon in Gran Canaria een welgekomen bondgenoot, zeker met de aanhoudende winter die ons landje in de greep blijft houden. Enkele weken geleden besloot ik om mee te gaan. De laatste weken werd er niet veel meer gefietst, druk op't werk, enkele kleine medische ingreepjes een ditje en een datje... Eigenlijk was de periode tussen de "hel" van Kasterlee en den "Heaven" van Maspalomas een periode van relatieve rust... Ik gebruikte deze stage dan ook om de batterij terug op te laden, te genieten en een "fonke" te leggen. Dinsdag 20 februari vertrokken we erg vroeg vanuit Brussel en enkele uurtjes later zaten we al op ons gehuurd fietske in de Canarische bergskes. We deden den eerste dag al direct een mooi ritje. Dat m'n compagnon's de laatste weken niet hadden stil gezeten en al meerdere mooie duurtrainingskes in de benen hadden werd me al snel duidelijk. Paul heeft van GC zijn tweede thuis gemaakt en wist wel enkele mooie ritjes in elkaar te flanzen. De 4 volgende dagen stonden dan ook volledig in het teken van kilometers, hoogtemeters en genieten van natuur en zon. 's Morgens om 8u aan't ontbijt, 9u30 vertrekken, paar uurkes rijden, een klein snackske, nog wa uurkes rijden, binnen bollen, recuppen en 's avonds ergens een hapke gaan eten... Zalig!! We deden op 5 ritten 670km, 14000Hm en zaten bijna 28u in't zadel. Maandag liep ik nog een keertje over de boulevard en enkele uurtjes later stonden we met ons voetjes terug in de Belgische vrieskou!! Back to reality...

Ikke op het hoogste punt, 2000m 

De Flandria boys in actie...

De komende twee weekends staan er twee duathlon's op het programma. Berendrecht en Geel, ik laat weten hoe het was...

Sneeuw aan de watertoren...

Na  de hel werd de riem er even stevig afgehaald... Tijdens de eindejaarsperiode trokken we met een groepje polder-kluiten richting Oostenrijk voor een "ski"verlofke!! Heerlijk was dat maar ik kwam wel terug met een serieus Oostenrijks vallingske. Hoesten, reutelen alles der op en der aan en vooral conditie van top naar flop... Eigenlijk werd er de eerste weken van het nieuwe jaar niks gedaan! Zeker toen de weergoden beslisten om ons onder een mooi laagske sneeuw te stoppen.  Zaterdag was er een koerske aan de "watertoren" in Berendrecht en ik voelde mezelf een beetje "verplicht" om daar toch mee te rijden. Den organisator had al meermaals aan m'n mouw getrokken en belofte maakt schuld. Om drie uur werden de 25 deelnemers opgang geschoten voor 10 rondjes over mooi, wit, glad, bekend terrein. Het was al snel duidelijk dat er een paar stevige kleppers mee deden die van bij de start er als een speer vandoor gingen. Na  twee rondjes was één van die mannen al duidelijk de pist in en ik zat in een groepje van 3 aan te klampen. Na een schuiver van één die knapen werd ik een beetje opgehouden en was den derde met het spreekwoordelijke been weg. Ik kwam nog dicht terug maar met nog een klein gaatje te gaan draaide dieje zijne gas terug open... Bij mij begon het al redelijk zeer te doen en ik was al lang tevreden met dat derde plekkie! Als de anderen beter zijn moete daar vrede mee nemen. Rondjes afgehaspeld en nog eens een podiumke... 

Eigenlijk was het gevoel aan de finish nog wel goe, ik was vooral tevreden dat m'n hoesje eindelijk een beetje uit m'n lijf was. Zondag werd er met de manne in't bos gereden, zalig in de verse sneeuw!!

Tussen hemel en Hel...

Zondag 23 december was het eindelijk zover... Den duathlon der duathlonnen, de run-bike-run der runnen enz enz... Eigenlijk heet da spel gewoon "de Hel van Kasterlee"! Straffe naam met ondertussen ook heel wat faam! Ik keek er al enkele jaren naar uit om hier ooit aan deel te nemen, zeker nadat ik regelmatig de sfeer was gaan opsnuiven bij deelname's van bevriende zotten. Uiteraard gaat dat niet zonder de nodige training en voorbereiding en dat deed ik de voorbije maanden en weken... Sinds augustus liep ik een dikke 1000km dat is gemiddeld 50 per week, hopelijk voldoende maar vooral ook niet te veel! Uiteraard werden daarbij de fietstrainingen niet vergeten! De regen en de bijhorende modder van de laatste weken werkte niet echt mee maar als je traint voor een wedstrijdje vanachter in december kan je weinig zon verwachten. 

Te veel modder of... Te veel Power??

De laatste 10 dagen werd alles wat teruggeschroefd en was het al rusten wat de klok sloeg! Wat de klok ook dikwijls sloeg was regen, bakken regen... 

Zaterdag vertrokken ons Vickske dan eindelijk richting Kasterlee, uiteraard in de regen! Daar aangekomen een plekkie gezocht aan de sporthal en ons kamp opgeslagen! Nog nen berg pasta binnen gespeeld een filmpje gezien en dan op tijd de nest in! Zondag was het vroeg dag, om 5u45 pannekoeken bakken, kleerkes bijeen zoeken, nummer afhalen, fiets in de wissel zone zetten, sanitaire stop en nog ff socializen met Dirk Machiels... Dirk is ne maat van den MTB die al eerder aan de hel deelnam en nog wel is een keertje wilde mee doen. Om 8u werden we dan opgang geschoten, met 220 man begonnen we in de regen aan een eerste rondje van 15km lopen. Ik had mezelf voor genomen niet te snel van start te gaan, het zou een lange dag worden. De voorop gestelde hartslag van rond de 155Bpm's werd echter al snel opgeschroefd naar 168Bpm's. Hierbij liep ik, verscholen in een mooi groepje, constant 12km/h. Met overschot, althans zo voelde dat toch. Na 1u14" kwam ik de wisselzone binnen. Fietsschoenen aan, extra vestje en weg. 

Het droogste stukje van de Hel... er vielern zelfs Hm te rapen!

Nu stonden ons 5 ronden van 21km MTB'en te wachten. Het parcours lag er door de overvloedige neerslag bijzonder nat bij en al na 10km had ik het begrepen, het zou heel zwaar worden. In de 3e ronde (ik was net bij Dirk aangesloten) voelde ik echter een dipje aankomen. Gelukkig was mijne coach in de buurt voor wat extra brandstof in m'n lijfke te kappen. 

Ziet er vlot uit maar dit noemt men een "zuigstuk"...

Dirk in de Hel (met natte voeten)

Een rustigere recup ronde en op het einde van de mtb proef was ik het ergste terug door. Terug de wisselzone binnen en opnieuw m'n loopteneuke aan. Een snelle kus voor de coach en ikke weg, Paul Ribus en Daisy zorgden ondertussen voor een mentale boost door daar al ff aan de balustrade ne serieuze gil te laten. Voor het laatste loopgedeelte vraagt de organisatie (om veiligheidsreden) iedere deelnemer een begeleider te voorzien. Vrijwilliger van dienst was mtb buddy van het eerste uur Paul "Polle" Andries! Die had in het verleden al verschillende knapen door de hel geloodst dus die wist waaraan en waaraf. Twee ronden van 15km waren er nog af te leggen... De organisatie was zo vriendelijk geweest om kilometer paaltjes te voorzien, het aftellen kon beginnen. Paul gaf me steeds goede moed en ik was aangenaam verrast toen die me regelmatig verzekerde dat ik nog steeds 12km/h aan't gaan was. Op het einde van de eerste ronde kwam Mark Van Gorp, volledig uit het niets, ons nog wat bijstaan. Ik vond dat super, de Polle had iemand die tenminste wat terug lulde en ik kon m'n adem volledig gebruiken! De doortocht na 15km was een eerste serieus kippenvel moment, tussen de supporters daar stonden plotseling ook de Jef&Liesbeth, den Bert en Ellen uiteraard ook nog steeds ons Vickske en Pascalle en de Paul en Daisy! Ne kilometer had ik nodig om m'n ademhaling terug wat onder controle te krijgen!! Iets verder zagen we Dirk voor ons uit lopen. De motivatie om tot bij hem te geraken was uiteraard snel van de partij. Zonder mezelf  op te blazen kwamen we met nog 10km te gaan terug tezamen en iets verder liep ik terug alleen. Het einde kwam nu stilaan in zicht. De laatste 5km werden nog zwaar en het tempo liep toch wel wat terug. Na 9u44" liep ik de (lang verwachte) rode loper op. 

Emo on the red Carpet!! (of gewoon meurrig)

Het binnenlopen in de sporthal was een erg mooi, emotioneel geladen moment. De hel werd snel een stukje hemel op aarde, zeker zo toegejuicht door m'n "supportersclubke" (ondertussen ons moeder en de Jos rijker geworden) deed me snel de stramme spieren vergeten!! Nog een glaasje champagne en wat buurten en dan redelijk gebroken terug richting Mobil!! Nog nen extra dikke, dikke merci voor m'n coachen. In de eerste plaats m'n vrouwke die niet alleen weer een mooie, lange dag in de regen op mij heeft staan wachten maar mij ook de meeste zondagen 's morgens uit bed heeft horen sluipen en in de week alleen naar "komen eten" mocht kijken. Uiteraard ook de Polle voor z'n bekan drie uurkes surplacen in de regen en de Gorpy voor z'n  1&1/2. En dan de supporters waardoor uit m'n kiekeboebelen bijna vleugels kwamen! 

http://www.winterduathlonkasterlee.be/
http://uitslagen.3athlon.be/pdffiles/2012/kasterlee2012/kasterlee2012_scratch.pdf

Duathlon Nr. 2

Tweede test in de aanloop naar Kasterlee... De laatste weken werd er veel gelopen, misschien wel te veel want vorige week verstuikte ik m'n enkel en deze blijft voorlopig toch wel gevoelig. Ijs leggen en ff wat minder lopen. Dinsdag werd de laatste looptraining gedaan en donderdag werd er nog twee uurkes los gereden met den MTB. Zaterdagavond vertrokken we dan met de mobil richting Reusel, dat is juist over de grens de Nederlandse kempen in! Zalig geslapen in ons mobilke en zondag lekker ontbeten! Het zonnetje was intussen van de partij en een klein wandelingetje over het parcours deed het beste beloven. Redelijk droog en af en toe wat op en af, leuk! Aan de start stonden de mannen van de korte afstand, de duo's en de solo's voor de lange afstand samen te trappelen. Om 11u werden we opgang geschoten. Naar goede gewoonte viel ik direct terug en was het weer zoeken naar m'n eigen tempo. Den hartslagmeter lag met een platte batterij thuis en ik voelde dat ik eigenlijk te hard aan't gaan was maar ja. Na 2 lussen van 4km sloegen de mannen van de korte af en konden wij er nog 2 lussen bij doen. Ik kwam na 1u10 binnen in de wisselzone. Een korte berekening dat is 16km tegen 13,7km/h, yep da kan ik eigenlijk niet! Nu begonnen 4 lussen van 15km met den MTB. Het was een afwisselend parcours, technische singeltracks, wat draaien en keren, modderige passage's, lange stukken over veldwegen (zuigend en tegen de wind) en nergens een stukje om te bekomen. Eigenlijk een mooi stukje wat me wel een beetje aan de Putse bossen deed denken! In de tweede ronde kwam ik samen met nen andere lotgenoot die een lekker tempo reed en we besloten samen te blijven om zo af en toe van mekaar te kunnen profiteren. Het feit dat'm op grote wielen reed kwam goed uit want op de lange rechtere stukken was het voor mij af en toe harken om in z'n wiel te blijven! Samen bolden we binnen en mochten we aan nog eens 8km lopen beginnen. Ik voelde direct dat ik eigenlijk m'n beste kruit al verschoten had en het lijf wilde niet echt mee. M'n maag keerde een paar keer rond en de buikspieren deden pijn. De eerste ronde was eigenlijk redelijk afzien. De laatste lus ging het terug beter maar ik was toch wel content dat ik na 4u02' binnen liep. Ik werd daarmee 20ste van de 80 starters. Dirk Machiels, mijne maat voor Kasterlee, deed ook mee en kwam kort na mij binnen in 4u08', hij werd 30ste. De Wouter Wuilmus deed mee aan de "korte" afstand en dieje knaap won dat daar weeral!! Chapeau! Conclusie, ik zal nog wat moeten focussen op het lopen maar vooral doseren in Kasterlee! Hier was het 16-60-8 daar 15-105-30. Dat gaat niet meer tegen overslag pols. Ons Vickske deed de bevoorrading weer voortreffelijk, ze begint te weten wat ik wanneer kan gebruiken en ook hare support doet deugd bij elke passage! Mercie darlingske!

Genieten ze, de laatste 8...

Jawadde, was dadde!!

Met vreugde meld ik mezelf en alle lezers het heugelijke nieuws dat we in blijde verwachting zijn. Ik kan zeggen we zijn der een tijdje mee bezig geweest maar zulke beslissingen neem je niet zomaar! Uiteindelijk is het dan zover!! De grote spruit is uitgerekend voor 28 februari en het is een zij! Bij de geboorte zal ze iets meer dan 8 kilo wegen en zal ze luisteren naar de naam Grand Canyon CF SLX 9.9 LTD Schroyen. Een ding is zeker, ik vind het een "boem"! Doe maar eens zot zullen de meesten zeggen, ik kan ze geen volledig ongelijk geven maar, het is een "dream machien" waar ik (hopelijk) nog heel wat jaren en tochten plezier aan zal beleven! Uiteraard nen dikke mercie aan mijnen hoofdsponsor de VZW-VVW!! Het is en blijft een hobby en prijzen zal ik er nie mee rijden De excuus 'deju het lag aan de fiets" zal ik niet kunnen bovenhalen! Dat kon ik daarvoor ook niet want mijn Specialleke was ook wel een toppertje. De vele marathons die zij in de wielen heeft, hebben echter serieuze sporen achtergelaten. De remmen hadden hun beste tijd gehad, de kader draagt duidelijke sporen van pijnlijke steenslagen en de volledige groep heeft het beste van zichzelf gegeven! Ze heeft me eigenlijk nooit in de steek gelaten en me veel mooie momenten bezorgd!! Den S zal dus nog regelmatig van stal blijven komen! De overstap naar de grote wielen zal nog de "grootste" aanpassingen worden maar als je iedereen en de kleine testrit mag geloven belooft dit niets dan goed! Vanaf begin maart zal ze dus thuis te bezoeken zijn (enkel op afspraak), er zal de eerste weken vooral nog gerust worden! Cadeautip; pedalen, bidonhouders of barends of kleine bijdrage op zeemvelreking....

Astemblief!!! Kwijlen mag...

Duathlon nr.1

De laatste weken werd er veel gelopen, erg veel gelopen!! Zelfs op de jaarlijkske zon/zee vakantie werd er aan een basis gemetseld! Het doel… off-road duathlonnen! Da kleintje van Kasterlee ging ik ooit eens de kop in drukken en waarom nog wachten? Eerste test, Wetteren…  Samen met Wouter Wuilmus stond ik daar aan de start te trappelen! Dat de Wouter in shape was, wist ik al wel  maar hoe was’t met mij eigenlijk gesteld?? Na de Italië reis begon op’t werk direct de afstelling, dat wil zeggen, lange dagen 6op7, minder training, weinig recup… Bovendien was er na Polen nauwelijks nog gefietst. Eigenlijk voelde ik me ’s morgens echt niet klaar voor 12km lopen, 55mtb’en en nog eens 8 lopen. Maar ingeschreven is ingeschreven, het is trouwens 6 oktober nog dik (of dun) 2 maanden voor Kasterlee. Dus, starten maar… Al van bij de start schoten die lopers me weer aan alle kanten voorbij, ik zat al snel achteraan het pak(je). Ik had me voorgenomen tegen hartslag 155 te lopen, kwestie van de boel nie te forceren… Na 20 seconden liep ik echter tegen Hr 170, anders hadden ze mij uit koers gepakt denk ik! Verbazend genoeg kwam ik tegen HR 170 na 56’34" terug binnen, de eerste 12km zaten erop! Ik zat op dat moment op plaats 61.

12km lopen...

55 Mtb'en

En nog is 4 lopen...

De wisselzone kan iets sneller maar wat seconden meer of minder, who cares? 1'16" Het Mtb’en dan. Wetteren kon niet wetter!! Meestal door den bagger en anders wel tegen de wind, pittig toerke dus! Het viel me echter al snel op dak hier wel wat plaatsen kon goedmaken! 3 ronden van 18km, knallen en zien waar we stranden! Ons Vickske zorgde voor prima bevoorrading en motorke sputterde nog niet tegen! 2u29" onderweg geweest. Weer nen bliksem wissel en lopen maar, eerst ff vechten tegen de kniekes die hun eigen ook afvragen wat er aan’t gebeuren is en dan nog wat kilometers aftellen! 8km, 40' alles geven...Ik werd uiteindelijk 21^ste op een kwartierke van de Wouter, die een wel heel sterke prestatie neerzette (alweer). 4u07' was ik onderweg...

Met de vrouwtjes....

Koers @ the lion...

Na het Poolse Mtb-paradijs was het weer even afkicken! De zomer was uiteraard nog volop aan’t gaan maar de “grote” doelen hadden we weer een beetje achter de rug! Uiteraard is het nog maar augustus en volledig stilvallen is natuurlijk niet echt m’n ding! Na een periode van relatieve rust, de fiets even aan de kant, danske doen op Tomorrow land, wat smullen hier en een pintje drinken daar ook heel leuk! De plannen voor wat meer te gaan lopen in functie van een eventuele duathlon of (loop) marathon in 2013 werden terug vanonder het stof gehaald… De loopsloefkes werden uit de kas gehaald en de eerste kmmkes werden weer gelopen! In “de Leeuw” in Zandvliet werd op den bloedhete zaterdag 18/08 nog een Mtb-koerske georganiseerd, uiteraard kon ik dat niet laten schieten! Met ne man of 40 stonden we aan de start! Al snel werd het duidelijk dat dit een parcours voor echte krachtpatsers was! Op de Jef de Schutter stond geen maat en na enkele ronden was ik de laatste die z’n wiel moest lossen! Den Hartslag kreeg ik sinds de start maar niet onder controle en meer dan een tweede plekkie zat er echt niet in! Achteraf was het weer erg gezellig!!

Afzien in de Jef zijn wiel...

Gelukkig kunnen we op't podium weer lachen...