Dag 9

Ons moeder hare verjaardag… De rustdag en een klapke met nen andere campeerder gaf ons de tijd om een plan uit te stippelen richting “bergpas” waar het donderdag zo mis ging.We moesten en zouden da ding vinden! We begonnen aan ons tochtje en soms leek het weer eens volledig mis te gaan maar dan plots duikt daar toch het verwachte dorpje/huis op waar we naar op zoek zijn. Zo gaat het ritje verder richting “pas” tussen Aracci en Cervana.In Aracci uiteraard weer niks te zien en we zijn ondertussen toch weeral 4u30 aan’t bollen. Ne vriendelijke Italiaan wijst ons echter dé weg en eindelijk lijkt het ons te zijn gelukt om da wegske te vinden. We zitten daar op 1350 meter hoogte en afdalen richting Cervana zou ons te lang bezig houden. We besluiten min of meer de zelfde weg terug te nemen en de definitieve overgang voor dinsdag te plannen… We rijden terug en nemen op het laatst ff een binnen weg, blijkt deze binnen weg toch een raar ding te zijn en helemaal rond te lopen richting Levanto. Uiteindelijk zijn we vandaag 7u25 effectief gereden, 140km, Av 19,5, 3700Hm!! Weeral een pittig ritje. 

Dag 8: Rustdag

RUSTDAG!! Blijft altijd leuk… Rustig opstaan, den brothar die om pistoleekes gaat, op’t gemakske ontbijten. Wa liggen (en bijna terug in slaap vallen), wa ijs leggen, fietske kuisen, middag eten… naar de beach!! Parasol moeten kopen wegens te warm in de zon!! Zwemmeke doen, boekske lezen, viske kopen, viske eten, douchke pakken, zeteltje liggen, slaapkes doen… Meer moet dat niet zijn!

Dag 7...

Redelijk gebroken stonden we op… Ietske later dan gisteren en precies met ne lichte kater… Het vocht dat we gisteren verloren was duidelijk nog niet helemaal terug gevloeid… Na het ontbijt bleven we nog wat snoezen in ons zetelke alvorens toch op de fiets te kruipen! We planden een tochtje van een kleine 3 uurtjes… Uiteraard geraakten we onderweg weer eens ergens de weg kwijt en als de geplande route toch iets meer HM dan verwacht bevat, dan weet je dat het weer van dat is… Uiteindelijk reden we een dikke 4u, deden daarin 90Km met 1900HM… Even losrijden kan je dat niet echt meer noemen. Al bij al was het gevoel redelijk goed vandaag, ondanks de rit van gisteren…  Met de rustdag in het vooruitzicht, het knieke dat het toch goed doet en het zonneke op ons bolleke is de moral terug op niveau!!!

Dag 6: De langste

Simpel samengevat, goei plan, slechte kaart… Nie normaal hoe wij op zoek zijn geweest naar een paar berg overgangen… Uiteindelijk waren we 10u30 effectief aan het rijden en meer dan 12u onderweg, 222km en dik 4000 Hm! Redelijk belachelijk, maar ge hebt van die dagen dat er precies niets volledig loopt zoals je ongeveer in gedachten had. Uiteindelijk was het een mooie tocht, alleen wel erg lang! Op gebied van training is dit niet echt wat we nodig hadden en m’n knieke al helemaal niet! Gelukkig lijkt het ergste wat dat betreft geleden, enkel de hoge frequenties geven een knagend gevoel maar na 220km begint het overal wat te knagen natuurlijk! Het was zo goed als donker toen we eindelijk aan de Mobil aan kwamen, toch nog een pastake binnen gespeeld en dan ons nestje in…

Dag 5: Dé testrit

Vandaag den testdag, wat hebben de twee rustdagen en massa’s gelati teweeg gebracht? Om uit Levanto weg te geraken moet er geklommen worden. Op een rustig verzetje werden deze eerste 600Hm zonder al te veel last genomen. Het was uitsluitend asfalt en dat viel voorlopig ook al mee. We kwamen trouwens niets van interessante off-road paadjes tegen. Boven konden we toch het bos inschieten en eigenlijk was dit een heel mooi stukje! Na 10minuutjes stonden we echter al terug op de baan. Iets verder, weer het bos in… Afdalen, doodlopen, klimmen, volgend afdaligske, doodlopender, klimmen nog een afdalingske weer niks. De baan op en rijden maar. We hadden al wel een vrij gedetailleerde kaart van de streek gekocht en konden al bij al een mooie toer doen. De knie bleek echter nog wel van de partij wat me tot een rustig tempo dwong… In het wiel van de grote Schroyen, niet altijd simpel!!  85km, 4u45 onderweg, 1900Hm. Een mooie rit met een knie die me min of meer tevreden stelde! Ijs, ijs en wat recup… Morgen een nieuwe rit, op de baan…

Dag 4: eerste rustdag...

Rustdag… ’s morgens het dorp in opzoek naar nen apotheek, bakker, winkel, toeristische dienst noem maar op… al snel viel ons de schoonheid van dit dorp op…  

Niet te veel toeristen en een gezellig centrum(ke). Even langs het strand en ook dat zag er super uit!! Op den toeristendienst hadden ze blijkbaar nog niet erg veel MTB’ers over de vloer gekregen. We kwamen buiten met een parcours van 5,2km en 0Hm, langs de kust. Het zou dus plan trekkerij worden, echter niet getreurd, de bergskes achter ons zagen er veel belovend uit. Trouwens er moest vandaag gerust worden, dus de mannen het strand op!! Ijs leggen, ontstekingsremmers nemen en smeren en hopen op beterschap… 

dag 3: Verhuis Lermoos - Levanto

Vandaag, maandag, stonden we op in een alweer stralend weertje… De knie was echter ook al ff wakker en had bovendien slecht geslapen! Een uurtje later vertrokken we, het was intussen volledig dicht getrokken en het begon al snel te druppelen, zo snel kan het gaan in de bergen! Wat ook snel ging was m’n knie, en wel in de slechte richting! Na een kwartiertje was het voor mij duidelijk, binnen bollen… Dit had echt geen zin! De Jeroen nam de rugzak over en ik keerde vloekend terug naar de Mobil. Ijs leggen, douchen, kas opvreten en terug ijs leggen. Het zonnetje brak echter terug door en liggend in m’n zetelke, boekske lezen, koekske eten en zweten!! Anders ook nie slecht, het is nog altijd vakantie hé!! Een paar uurkes later kwam de Jeroen binnen gebold, de Mobil was al gepakt en wij weg. 

Op de parking van deSpar in Lermoos belde ik nog met ons Vickske voor de nummer van de Paul van Loon om eventueel wa raad te vragen, het enige wat die zou zeggen is rusten, ijs leggen en wa pillekes zoeken. Der stopt op die parking nen Belg en wie stapt daar uit?? Den Bart Schoutheden, ne kinesist van in Putte!! Wij natuurlijk ff goeien dag gaan zeggen en wa denkte dat dieje zei na een kort onderzoekske? Ijs leggen, rusten en eventueel wa pillekes zoeken. Over toeval gesproken… In alle geval de GPS werd op Italië ingesteld en daar gingen we. Onderweg begon het weer te regenen en de moed zakte (langs m’n knie) tot in m’n slippers. Ik dacht nog een dikke week in de bergen, zonder te kunnen fiesten, in de regen da komt nie goe!! De plannen werden in de Mobil omgegooid. In plaats van naar het Pustertal en den Dolomiti (marathon van zaterdag) te rijden, gingen we opzoek naar de zon, een beetje bergen en wa strand, iedereen content. Na een pittig ritje belanden we uiteindelijk in Levante, tussen Genua en La Spezie, aan de Ligurische kust en op de rand van het nationaal park “cinque terre”.  De zon was in alle geval van de partij…