Redelijk gebroken stonden we op… Ietske later dan gisteren en
precies met ne lichte kater… Het vocht dat we gisteren verloren was duidelijk
nog niet helemaal terug gevloeid… Na het ontbijt bleven we nog wat snoezen in
ons zetelke alvorens toch op de fiets te kruipen! We planden een tochtje van
een kleine 3 uurtjes… Uiteraard geraakten we onderweg weer eens ergens de weg
kwijt en als de geplande route toch iets meer HM dan verwacht bevat, dan weet
je dat het weer van dat is… Uiteindelijk reden we een dikke 4u, deden daarin
90Km met 1900HM… Even losrijden kan je dat niet echt meer noemen. Al bij al was
het gevoel redelijk goed vandaag, ondanks de rit van gisteren… Met de rustdag in het vooruitzicht, het
knieke dat het toch goed doet en het zonneke op ons bolleke is de moral terug
op niveau!!!
maandag 16 juli 2012
Dag 6: De langste
Simpel samengevat, goei plan, slechte kaart… Nie normaal hoe
wij op zoek zijn geweest naar een paar berg overgangen… Uiteindelijk waren we
10u30 effectief aan het rijden en meer dan 12u onderweg, 222km en dik 4000 Hm!
Redelijk belachelijk, maar ge hebt van die dagen dat er precies niets volledig loopt
zoals je ongeveer in gedachten had. Uiteindelijk was het een mooie tocht,
alleen wel erg lang! Op gebied van training is dit niet echt wat we nodig
hadden en m’n knieke al helemaal niet! Gelukkig lijkt het ergste wat dat
betreft geleden, enkel de hoge frequenties geven een knagend gevoel maar na 220km
begint het overal wat te knagen natuurlijk! Het was zo goed als donker toen we
eindelijk aan de Mobil aan kwamen, toch nog een pastake binnen gespeeld en dan
ons nestje in…
Dag 5: Dé testrit
Vandaag den testdag, wat hebben de twee rustdagen en massa’s
gelati teweeg gebracht? Om uit Levanto weg te geraken moet er geklommen worden.
Op een rustig verzetje werden deze eerste 600Hm zonder al te veel last genomen.
Het was uitsluitend asfalt en dat viel voorlopig ook al mee. We kwamen trouwens
niets van interessante off-road paadjes tegen. Boven konden we toch het bos
inschieten en eigenlijk was dit een heel mooi stukje! Na 10minuutjes stonden we
echter al terug op de baan. Iets verder, weer het bos in… Afdalen, doodlopen,
klimmen, volgend afdaligske, doodlopender, klimmen nog een afdalingske weer
niks. De baan op en rijden maar. We hadden al wel een vrij gedetailleerde kaart
van de streek gekocht en konden al bij al een mooie toer doen. De knie bleek
echter nog wel van de partij wat me tot een rustig tempo dwong… In het wiel van
de grote Schroyen, niet altijd simpel!! 85km,
4u45 onderweg, 1900Hm. Een mooie rit met een knie die me min of meer tevreden
stelde! Ijs, ijs en wat recup… Morgen een nieuwe rit, op de baan…
Dag 4: eerste rustdag...
Niet te veel toeristen en een gezellig centrum(ke).
Even langs het strand en ook dat zag er super uit!! Op den toeristendienst
hadden ze blijkbaar nog niet erg veel MTB’ers over de vloer gekregen. We kwamen
buiten met een parcours van 5,2km en 0Hm, langs de kust. Het zou dus plan
trekkerij worden, echter niet getreurd, de bergskes achter ons zagen er veel
belovend uit. Trouwens er moest vandaag gerust worden, dus de mannen het strand
op!! Ijs leggen, ontstekingsremmers nemen en smeren en hopen op beterschap…
dag 3: Verhuis Lermoos - Levanto
Vandaag, maandag, stonden we op in een alweer stralend
weertje… De knie was echter ook al ff wakker en had bovendien slecht geslapen!
Een uurtje later vertrokken we, het was intussen volledig dicht getrokken en
het begon al snel te druppelen, zo snel kan het gaan in de bergen! Wat ook snel
ging was m’n knie, en wel in de slechte richting! Na een kwartiertje was het
voor mij duidelijk, binnen bollen… Dit had echt geen zin! De Jeroen nam de
rugzak over en ik keerde vloekend terug naar de Mobil. Ijs leggen, douchen, kas
opvreten en terug ijs leggen. Het zonnetje brak echter terug door en liggend in
m’n zetelke, boekske lezen, koekske eten en zweten!! Anders ook nie slecht, het
is nog altijd vakantie hé!! Een paar uurkes later kwam de Jeroen binnen gebold,
de Mobil was al gepakt en wij weg.
Dag 2, Lermoos
Zondag vertrokken we goed vroeg omdat er in de namiddag
onweer werd voorspeld en we dit toch wel liefst wilden zien te vermijden. Het
opzoek werk en de planning van gisteren leverde al snel z’n vruchten af en al
snel zaten we op het juiste parcours. Direct ne pittige klim, gevolgd door een
heerlijk, mooie lange afdaling.
Halverwege de rit hadden we nog een paar
extrakes gestoken om aan de nodige
hoogte meters te geraken. Halverwege begon ik echter last te krijgen van m’n
rechter knie en de slepende zeurende pijn begon zich steeds meer en meer te
manifesteren. We waren al enkele uurtjes onderweg, de kilometers begonnen
stilaan hun tol te eisen en boven ons begonnen de wolken zich serieus dicht te
pakken. Het sein om zo snel mogelijk binnen te bollen. De slotklim viel mij erg
zwaar,de knie zat constant te knagen en wanneer de spanning eraf ging sloeg
alles volledig vast. Den brothar zat nog
goed en moest wat met de rem op rijden. Eens boven was het nog eens bidonnen
vullen en dan snel terug naar beneden,
de camper in. Nog geen kwartier later begon het te regenen voor de rest van den
dag… Koerske zien en de final van het WK, ijs op de knie en hopen dat het
morgen iets beter gaat, al zal de rem er sowieso wel wat op moeten! Vandaag
reden we 112km, 2850Hm en zaten we 6u50 in het zadel. Een mooi ritje waarvan
80% in een heerlijk zonnetje…
trainingske doen??
Vijdag 29 juni vertrokken den broeder en ikke richting
Dolomieten om ons voor te bereiden op Polen later in juli. Uiteraard ook omdat
het vakantie is, ikke nog wat overuren had staan en we graag op onze velo
zitten. Enkel de MTB’kes gingen mee dus wij opzoek naar wa bergskes. Na een
pittig ritje met de Mobil stonden we vrijdag avond op een rustig plekje in
Bieberwier, vlak bij Lermoos, net in Oostenrijk, vlak bij Duitsland.
Hier gaan
we de eerste dagen de streek een beetje verkennen. Vorig jaar kwamen we hier
ook langs met den TransGermany en ook den Transalp van 2008 bracht ons erg
dicht in de buurt. zaterdag 30 juni vertrokken we voor een eerste ritje. Eerst
even langs den toeristische dienst om wat extra kaartjes en wij weg. Lag het
aan ons, lag het aan de kaart, de bordjes onderweg of een combinatie van dit
alles overgoten met een stevig zonnetje? We geraakten maar niet echt
vertrokken. De eerste dag zou der één worden van regelmatig stoppen, weg
zoeken, terug draaien, rijden en terug stoppen. Uiteindelijk deden we een goede
65km met daarin 1900Hm met af en toe mooie vergezichten op de ons omringende
bergkes. Als tussen die bergskes den Zugspize, den hoogste van Duitsland, zit
dan levert dat idd mooie plaatjes op. We waren 4u30 effectief aan het rijden,
nog een uurke weg zoeken en rondkijken. Tegen 14u30 waren we terug aan de
Mobil, relaxen en op naar morgen… Iets beter voorbereid wat het te volgen
parcours zal worden…
Abonneren op:
Posts (Atom)