vrijdag 24 februari 2012

Bienvenidos a Cordoba...

Voila, het is zover... We zijn in cordoba!!! Na het vroege vertrek gisteren , om 4uur was de Krikke in Zandvliet, en de vlotte reis kwamen we hier gisteren rond de middag aan. Alles ging zeer vlotjes, vliegen, auto in Malaga oppikken, bank plat, koffers der in, GPS op en dan 190km naar Cordoba... Fietskes ineen gezet en dan wa gaan wandelen in het centrum van Cordoba. Vandaag, vrijdag, eerst rustig ontbeten en dan een toerke gaan doen. 's Morgens is het nog wa friskes maar tegen de middag is het heerlijk rijden in het Spaanse zonneke! Vandaag reden we bijna 4 uurkes, wa klimmekes (1600 Hm) en alles op de baan. Blijkbaar heeft m'n achterrem zijnen besten tijd gehad want 100% remmen zat er duidelijk niet in. Morgen nog is ff testen en anders zal het een eerste reparatieke worden, we hebben het "royal blood" bij dus dat zou geen probleem mogen zijn!! Voor de rest is alles hier (voorlopig) nog heel relaxed en komen de meeste bikers vanavond of morgen toe. Wij morgen weer een toerke doen (we zijn hier ook om te trainen) en zondag de korte proloog!! Ik ben eens benieuwd...
El Nummero!!! Uno

maandag 13 februari 2012

Ere wie ere toekomt...

Oeps, na het feestje van de zaterdag vandaag ff op den officielen uitslag gaan kijken... En wa tel ik daar, drie solo's en dan ikke... Toch maar ff een mailke gestuurd naar de organisatie om te kijken waar de fout zat. Blijkbaar waren ze zaterdag wat snel geweest met mij het podium op te roepen en daarbij Sandor Mol over het hoofd te zien... Dieje zal de zaterdag wel bekan ontploft zijn als'm mij daar zag blinken "on stage", hihi... 
In alle geval de biertjes mocht ik houden van de organisatie en den beker kan "de Mol" hier komen halen, die zal toch wel af en toe op de velo zitten zekers... Sorry Sandor.... En goe gereden mateke!! http://www.6uren.be/bike/index.aspx

zondag 12 februari 2012

6...5 uren van Halle




Zaterdag 11 februari was het weer van da... De 6 uren van Halle! Door de extreme weersomstandigheden van de laatste weken had de organisatie er een uurtje afgepitst. Er bleven dus nog 5 uur over om rondjes te knallen door de Halse bossen. Om 15u werden we opgang geschoten. Ik stond weer helemaal achteraan wat te keuvelen en tegen dat we aan de eerste deftigen bocht waren stond ik natuurlijk al aan te schuiven! Opnieuw de start weer wat onderschat en de vogels waren al gaan vliegen. De eerste ronden reed ik rond de 15e plek van de bijna 50 deelnemende solorijders. Vooraan had zich blijkbaar een mooi groepje solorijders gevormd en die konden het uiteraard samen goed vinden. Ik kon niets anders dan m'n best doen en op het knoerharde, bevrozen parcours knallen en hopen dat ik zo wat kon opschuiven. De Jeroen deed ondertussen weeral berewerk en ik werd op m'n wenken bediend wat bevoorrading betreft!! Halverwege begon ik wel erg veel grip te krijgen en het bolde niet meer... Ne leegloper achteraan! Jeroen had zijne Canyon op geofferd en zo kon ik snel van fiets wisselen en m'n tocht verder zetten. Dieje Canyon bolt echt wel super maar het was niet volledig mijn maat, ik zat er een beetje te gekrompen op. In alle geval de uurtjes gingen voorbij en in den donker kon ik toch nog goed gas blijven geven. Ik had ondertussen al wel heel wat plekkies weten goed te maken, of dat was toch wat de Jeroen mij doorgaf. Ik dacht op een vierde plek te rijden en het laatste uur kwam den eerste mij gepasseerd. Dieje had een heel ploegske gehad om hem over en door de winderige lange stukken te trekken en nu kon ik hem goed volgen. Natuurlijk had dieje knakker al wel nen extra toer afgelegd maar in of uit de wind, in ne groep of alleen 't zal toch wel wa verschil hebben gemaakt. Ik vroeg hem naar z'n twee companen waar de Jeroen het over gehad had en hij wist me te zeggen ene plat gereden en ene had moeten passen... Natuurlijk kan er op ne gansen toer wel een bandje gewisseld worden of een dipke overwonnen maar ergens hoopte ik toch dak ergens in de buurt kwam. Het laatste uur met hem wa rondgedraaid en wa meegewerkt en na 5 uur stonden we binnen. Ik stapte van de Jeroen van zijne velo en mijne rug bleef daar precies op zitten... Ik denk dat dit een blokkage is van den onderrug... Jawadde!! Omkleden en snel de tent in voor een soepke. De Krikke was ondertussen ook al binnen gebold en had na een kettingbreuk in den eerste ronde nog super gereden en was uiteraard erg tevreden over het gevoel na 5 uur knalle!! De Flandria Boys, Polle en Marc bolden ook vlotjes binnen en de Johan stond daar al ff te blinken (knieproblemen)... Mijn verbazing was bij de prijsuitreiking vrij groot dak naar het podium werd geroepen om de prijs van den derde binnen te halen!! Nen troffee wa trappist en een rugzakske, astemblief!! Nu is't aftellen naar den Andalucia en wa warmer weer, olé!!

woensdag 1 februari 2012

Strandraizeke...


Zondag 29 januari, het WK in Koksijde maar ook de strandrace in Bredene!! De belangen "iets" minder groot, wa minder supporters, biertenten en hamburgerkramen maar... Zand, wind, zee, duinen en ne vlo dus wij waren der bij. In het "corporate" klassement deden we met twee ploegen mee! De jongens van den RABC waren met z'n allen afgezakt naar Middelkerke waar de "Von Stapp" het appartementje van z'n zus had omgetoverd tot kleedruimte. Helaas stonden enkele van de jongens met niet één maar twee platte banden (onder den otto) ergens in St. Niklaas vast en moesten we twee ploegskes van 4 starten ipv 2x6... Na de eerste looppassage knalde m'n ketting de voorderailleur bijna aan frut en in het geklungel om alles weer een beetje aan het bollen te krijgen reden er enkele snel gestarte ploegen steeds verder weg van ons... Wat dan volgde was een achtervolging van om en bij de 1u30 waarvan toch wel zeker 1u25 in't rood en 1u15 in de Jos de Meyer zijn wiel!! Op de kracht stukken, tegen de wind en op het almaar zuigende strand was het werkelijk pompen of verzuipen om bij te blijven... Den TT-Larssen is echt nie het profiel van band da ge kunt gebruiken op't strand, dienen band groef zich werkelijk dieper en dieper weg in het mulle zand, volgende keer toch maar is uitkijken naar een slickske... Gelukkig werd er af en toe door de duinen gereden waar ik op de technische stukken wat kon recupereren en zelfs af en toe mijn deel van het werk kon doen. Op het einde van de race kwam ik steeds beter in het goede ritme. Dit is duidelijk iets wat m'n lijfke niet gewoon is, van hartslag 70 aan de start naar 180 binnen de minuut... Geef mij maar de lange afstanden met hier en daar een paar klimmekes ipv het explosieve korte power werk... Uiteindelijk stranden we op een verdienstelijke derde plek en iedereen tevree!! Snel naar Middelkerke om den Albert ook is door het zand te zien rije... Da moet daar ander zand zijn... 


zondag 29 januari 2012

2012...

Weeral een paar maanden geleden dat ik nog is op den onderweg heb gezeten... We hebben uiteraard niet stil gezeten!! Zoals gezegd na de Godfried kwam er teen en tander aan. Een afstelling (die eigenlijk nog altijd bezig is, de zoektocht naar chloor op den Basf blijft maar duren), een heerlijke ontspannende reis naar het wel heel mooie Thailand en een ski verlofke waar den après wel héél pittig was!! Tussen Thailand en Oostenrijk lagen 4 weken waar er reeds stevig aan den opbouw werd gewerkt. Nu, na het winter stopje in de bergen lopen de trainingen naar wat mooie MTB-ritjes intussen weer volop. De planning voor 2012 ziet er voorlopig als volgt uit:


Yep, der staat al teen en tander op het programma... Allicht zal der hier en daar nog wel wat gereden worden maar dit zijn de "majors"... 


zondag 11 september 2011

De 130 van de Godfried...

Bouillon, als ik alle km's die ik daar al gereden heb optel dan denk ik vlot over de 1000 te zitten. Dit weekend was het weer van da... De Grand Raid Godefroy, de laatste van "het seizoen". Ik dacht eerst voor de 90 te gaan, maar eens aan de inschrijvingen had ik meer zin om de 130 aan te vallen, kwestie van "Value for money". Bovendien stond den deelnemerslijst voor de 90 volgepakt met walen die er het "championnat du Wallonie" gingen uitvechten. Het zenuwachtige gedoe dat daar bij hoort zag ik nie echt zitten. "Muddy Buddy" Luc "de rode kogel" de Vylder had een plekkie gereserveerd in de mobil en stond een half uur voor mij aan de start voor de 160! Die lange afstand zag ik nie echt zitten, de laatste twee weken waren op fietsgebied niet meer alles geweest. Na den Houffa werd ik wa ziekskes en het weer zorgde ervoor dat de fiets niet echt veel meer buiten kwam. Het werden dus de 130 van de Godfried... Een bordje of 4 pasta, een gezellig avondje met chocomelk en Rachellekes en een stevig ontbijt verder en ik stond weer in den Box. Om 7u30 werden we opgang geschoten... De eerste 10km's gingen vrij snel, den hartslag lag wat hoog en het parcours was opnieuw extreem vettig. Met een man of 10 glibberden we van de rest weg. Na een uurke rijden besloten de twee jongens van het "Versluys-Lingier" Team der vandoor te gaan. Ik vond dat niet erg want het was wel duidelijk dat toch één van die twee wel erg vlot reed. Uiteindelijk reden we met 4 achter die twee knakkers aan, de rest had ons ondertussen moeten laten rijden. Van die 4 voelde ik me zeker niet de slechtste maar het was uiteraard nog ver. Ik voelde dat twee van men kompanen meer ballast dan hulp boden en na 65km, vlak na de derde bevoorrading, reed ik zonder echt te forceren van de rest weg. Het teken om de gas ietske verder open te draaien en hopen dak m'n eigen nie zou gaan tegenkomen. Op een technische passage na 70 km voelde ik aan m'n linkervoet dat er iets nie klopte. Mijne zool van schoen zat nog aan mijne pedaal maar niet meer aan de rest van de schoen!! Serieuzen bummer! Zie maar op de foto, zool aan pedaal rest van schoen op de grond!
 Er zat niets anders op dan zo door te rijden, de kans da ge in het bos nen MTB schoen tegenkomt is wel erg klein... Pas dan voelt ge pas echt het verschil tussen vast zitten en los. Trekken aan de pedaal lukt uiteraard niet meer en op technische, spekgladde afdalingen los zitten geeft toch echt wel een gebrek aan controle... Na 110km kwam ik bovendien de man met den hamer nog eens tegen! De vleugels die ik had gekregen door met de gedachte van een derde plekkie rond te rijde leken me nu te doen plaffoneren! 't Zal toch nie waar zijn zekers, subiet die mannen terug in mijne nek. De laatste 15km's leken eindeloos te duren en m'n drinken was op, ik was bij geen enkele bevoorrading gestopt, ik reed met ne Camelbag en twee grote bidonnen. Tot aan de meet was ik niet gerust, zeker niet als die mannen nog een paar serieuze knikken in de laatste km's leggen. Het bleek voldoende! Uiterst voldaan keerde ik naar de mobil voor een douchke. Uiteindelijk bleek ik niet derde maar tweede te zijn geworden, den tweede had z'n moteurke blijkbaar opgeblazen en was halverwege uit de koers gestapt! 

Ik was 6u28 onderweg, HRAv 162, 134km, 3170HM en 20,7km/u gemiddeld! Helaas had de Luc teen en tander meegemaakt en was vervroegd moeten binnen bollen. Ikke nog ff op het podium gelijk ne grote en dan Home sweet home... Nu is't gedaan voor van't jaar, der zijn alweer plannen voor het volgende, Spanje en Polen zouden op het programma komen!! Nu is't eerst afstelling op't werk en vakantie in Thailand, rara naar welke van twee ik het meest uitkijk!! 

vrijdag 2 september 2011

GP Jv Nelekes...

Amaai, den disndag was het de "Grote prijs Jos van Nelekes". Een koerske tussen de locale ploegen, Klievers, Sturmers, Raffic en de Leeuw. 9 ronden achter de moto en 9 koers. Van de zondag was ik absoluut niet goed gerecupereerd en veel zin had ik er nie in! De benen voelden zwak, hoofdpijn en bovendien keelpijn en wa gezwollen klieren in den hals, niet ideaal dus. Om 19u start en rijden maar. Al bij al ging het vrij goed en op geen enkel ogenblik kwam ik echt in de problemen, da zou ook maar straf zijn! Af en toe een bommeke, wa afstoppen als er klievers weg gingen en voor de rest ronden af tellen. In de voorlaatste gingen der twee klievers vandoor die direct een gat sloegen, wa afstoppen en mee binnen bollen... Geen top plaats, maar wel nen tussenspurt gewonnen, toch nen handdoek en ne zwemzak gewonnen, astemblief!! Pintje drinken en ikke terug naar huis, wa plattekes de nest in... Hopelijk volgende week wa beter want Bouillion zou ik precies nog wel zien zitten!