Kilometers malen...

Dit weekend was het Wynergie team weeral op pad... Zondag vertrokken we met Guy, Gunther, Krikke, Jeroen en de Jef richting Bergen op Zoom voor een 90km MTB marathon. Met de fiets naar daar en terug dat geeft 25+90+25 oftewel 140 MTB plezier. In BOZ stonden de "red Bullet", de Guido en nog wat mannen te wachten om ons te vervoegen. Samen vertrokken we aan ons tripke... Eerst lekker rustig maar na de eerste bevoorrading was het vooral de Luc de Vijlder die het tempo wat op trok. Het parcours lag er best goed bij maar toch kwamen de Krikke en Guy ten val, gelukkig zonder erg. Na 6 uurkes terug in BOZ en dan nog wind op terug naar huis, lekker binnen bollen normaal gezien. Op de terug kwam Jeroen nog vrij lelijk ten val na het noodrem-alles dichtgooien voor een loslopende, overstekende hond... Rem over en een gekneusde knie als gevolg. Wij nog maar eens op de feiten gedrukt dat het overal kan gebeuren... Na goed 7uur op de fiets stonden we terug in Berendrecht... Ik was vooral erg content over de prestatie van mijnen epic buddy, die vandaag wel erg goed reed!!! Dat beloofd voor den Afrique... Weeral een 3-weken traingsblok achter de rug... Volgende week rustweek, en dan de laatste etappe naar den Epic!!

Biking in Winter wonder Land, AGAIN....

Na de 6 uren race van vorige week, een duurtraining en twee rustige trainingen op de weg was het woensdag opnieuw koekenbak... Sneeuw, sneeuw en nog eens sneeuw. De winter prikken volgen elkaar in snel tempo op, ik denk dat ik wel zeggen dat het gewoon ene lange prik aan het worden is... Donderdag en vrijdag op de rollen voor een kracht en klimkracht training. Vandaag zaterdag was het in het bos te doen. Heel Team Wynergie was van de partij en zo trokken we voor een 4,5 uurtjes het bos in. De rustweek had de Krikke duidelijk goed gedaan en het tempo kon vrij strak gehouden worden (al is dat in deze omstandigheden erg relatief)! Guyke en Gunther hadden meer last met vrij houden van hun luchtwegen dan van de kou, hetgeen dit jaar al anders is geweest. Iedereen ging wel een keer onderuit, gelukkig steeds zonder erg en al bij al lag het bos er weer mooi en vrij goed berijdbaar bij. Op een gegeven moment moesten we werkelijk alles dicht gooien om 4 overspringende herten vrije baan te geven... Prachtig!! Zonder accidenten bolden we binnen. Toch wel hopend dat dit stillaan de laatste "prik" is die we moeten verwerken... De temperatuurschok met den Afrique zal nu al nie van de poes zijn...

6 uren van Halle

Dit weekend werd in Halle een 6 uren MTB wedstrijd georganiseerd. Men kan daar kiezen om in team deel te nemen of de 6 uren solo af te werken. Uiteraard kozen wij voor de solo versie... Mijnen buddy, de Krikke, had ons uitgenodigd om eerst een pastake te komen eten en daarna samen naar Halle af te zakken. Met Jeroen, Jef de Schutter en de Wim Stijnen schoven we om 12u de beentje onder tafel om onszelf vol te proppen met heerlijke pasta. Merci Krikke en An, da was smullen. Dan opweg naar Halle waar de start om 15u werd gegeven. Ook Paul Andries en Marc Roggen (tevens een Epic-team) stonden daar aan de start. En zo vertrokken we. Kris bepaalde het tempo en wij volgden. Paul en Marc kozen reeds snel het hazenpad en dubbelden ons na dik 2,5 uur rijden. Jef reed stilletjes van ons weg, ook Jeroen koos z'n eigen tempo en muisde er rustig van onder. Af en toe binnen bollen om de bidonnen te vullen en wat extra proviant op te slaan en zo bleven we maar rondjes malen. Het parcours bestaat uit een lus van ca. 5km en werd droger en droger gereden. Tot rond een uur of zes bleef het redelijk licht maar na de schemering kwam de volledige duisternis... Lampjes werden ontstoken en voor sommigen ging het licht uit... Paul smakte vooraan in de wedstrijd tot tweemaal toe tegen de grond en hij besloot na 3uur er de brui aan te geven, "te riskant". Marc bleef doorbollen maar zijn bolide sputterde door overtollige modder iets te veel tegen en tuimelde van een 2e naar een 7de plaats in het klassement. Wim had het der niet echt mee en parkeerde zijnen bak na 4uur in pits. Kris had last van de voorbije zware trainingsweken en was niet voldoende hersteld om in het gewenste ritme te geraken... Na 4 uur en een laatste keer de bidonnen te hebben gevuld gaf hij mij de opdracht toch nog even mijn eigen ding te doen... Met een dubbel gevoel reed ik van hem weg. Enerzijds met een broek vol goesting om te kanllen anderzijds met een wrang gevoel mijnen epic buddy achter te laten... De knoop was gehakt en er bleven nog een kleine twee uur te bollen, ik dacht eens kijken waar we nog geraken. Hartslag en tempo omhoog, fully focust het donkere bos in en knallen. Ik vond het goede ritme en bolde lekker door, af en toe kwam ik nen bekende tegen wat uiteraard goed voor "de moral" is. Ik strande uiteindelijk, tot m'n eigen verbazing, op 4 min van een podium plaats. Ik was vooral tevreden dat, na een moeilijke winter, ik na 6u15 nog een erg goed gevoel had. De rondetijden gaven dit duidelijk weer. Voor een volledige uitslag en wa extra info www.6uren.be/bike
Volgend jaar denk ik terug te gaan en ik zeg het niet graag maar waarom niet met ambitie om een top 3 te rijden... We gaan nu stilaan de laatste fase van onze epic voorbereiding in en we hopen op een beetje beter weer. Klim-, duur- en kracht trainingen zullen nog een beetje opgevoerd worden en dan naar de zon, olé!!!

Back on Track...

De gevreesde ontsteking, die nu precies drie weken geleden de kop op stak, is blijkbaar (en voorlopig) zo goed als volledig verdwenen. Na drie ultra-soon en frictie behandelingen bij Paul en extra ondersteuning van de pees, bleek het ontstekingsvocht reeds verdwenen... De voorbije weken werd er bovendien rustiger getraind. De zware krachttrainingen werden even in de kast gelaten, de duur werd echter verder opgevoerd. Zo werden de eerste 5uur blokken terug boven gespit. Dit is vroeg, heel vroeg in het jaar. Wonder boven wonder heeft de knie het uitstekend gehouden! Merci Paul!! Ijs leggen blijft de boodschap na elke training en 's avonds in de zetel... Dit weekend houden mijn maatje Krikke en ik een heuse drie daagse trainings sessie. 15 uur op de fiets... Long Slow Distance oftewel LSD ('t is te hopen dat we geen roze olifanten tegen komen, of misschien juist wel...) Volgende week rustweek en dan geven we er terug een serieuze lap op... Ook de mannen van Wynergie 1, de twee G's oftewel Guyke en de Gunther zijn ook op volle toeren aan het draaien. Ook voor hen beginnen de zware trainingen te wegen maar ook zij zullen daar ongetwijfeld de vruchten plukken in den Afrique! Ben eens benieuwd...

Deju deju...

Eerst en vooral iedereen die het moest lezen en die ik (nog) niet gezien heb; veel van alles wat je wil in 2010 en vooral een goede gezondheid... Gezondheid
Het geen eigenlijk niet mocht gebeuren is gebeurd... Een over belasting van de patella pees!!! We waren met oud-jaar richting de champagne streek getrokken om daar door te doen met wat vrienden. Tijdens de korte oudjaar nacht werd ik wakker van stekende pijn onderaan mijn rechter knie. De volgende dag kwamen deze stekende pijnen enkele keren terug op. Zondag, maandag en dinsdag gewoon getraind maar niet altijd pijn vrij... Woensdag kwamen de steken meerdere keren vervelend opzetten hetgeen me deed besluiten naar kinesist Paul Van Loon te bellen. Ik mocht zelfs op zijn vrije avond even binnen wippen om de knie eens te bekijken... Het resultaat, overbelasting van de Patella pees (Patella-Tendon tendinitis). Hij wist de pijnlijke plek wel erg duidelijk te vinden... Ikke in grote paniek!! Paul stelde me enigzins gerust dat dit meer voorkomt en niet onoverkomelijk is. Trainen blijft nodig, absolute rust is uit den boze. Het zal enkel allemaal wat rustiger moeten. Is het het vele MTB'en (duurtrainen op de baan is bij dit weer onmogelijk), de combinatie van extra kracht training zowel op rollen, in de fitness als tijdens het spinnen of een combinatie van dit alles? Ik ga in alle geval de positie op al de verschillende fietsen nog eens ff na kijken en dan maar hopen. Vandaag ben ik opnieuw naar de Paul geweest, ik leg al m'n hoop op een snelle verbetering in zijn handen... Uiteraard doe ik het nu even wat rustiger aan. Ik wil in alle geval Paul al danken voor zijn snelle acties!!!

Materiaal pech blijft team Wynergie achtervolgen

In de aanloop van ons Zuid-Afrikaans avontuur zijn de Krikke en ik uiteraard regelmatig samen op pad... De Kris heeft gezien zijn uiterst drukke agenda niet altijd de tijd om lange trainingen in te lassen. De laatste drie trainingen die we samen deden had hij bovendien, tot tweemaal toe, te kampen met materiaal pech!! Door de weersomstandigheden ligt het bos er op sommige stukken bijzonder zwaar bij. Eerst derailleur in't wiel en twee weken later ketting gebroken... Twee maal een training moeten inkorten. Bij de gebroken ketting brak tot overmaat van ramp de kettingpons in stukken vaneen. We moesten mijnen buddy naar huis duwen en ik kan u verzekeren dat dat niet meevalt met temperaturen onder het vriespunt. "Gelijk ne lolly" was het enige wat mijne compagnon nog kon zeggen toen we hem in de heuvels thuis brachten... Hopelijk hebben we onze pech nu even gehad en kunnen we onze trainingen volledig afwerken...

Witter dan wit...

Een serieuze winterprik dit weekend... Temperaturen tot ver onder het vriespunt en een sneeuwtapijt dat maar dikker en dikker werd. Vrijdag was ik al eens gaan verkennen met ons Vickske. Resultaat 2uur gereden, een valpartij en een klein wandelingske (dankzij mijn route planning die wat te wensen overliet) gedaan. Zaterdag afgesproken met de Krikke om een toerke te doen, Cape epicer Guyke was ook van de partij. De temperatuur was bij ons vertrek tot -10 gezakt... Na 1u30 zijn we terug naar huis gebold om een volledig onderkoelde Guy voor de verwarming te zetten. De krikke en ikke nog even verder het bos in... Na goed 2u30 hadden ook wij het wel gehad en ik heb nog een uurke op de rollen gezeten om het ontdooi proces een beetje rustig te doen... Zondag met de Jeroen en de Pat van Stappen (ook een Cape-er) naar den toertocht gereden in Ossendrecht, helaas was deze afgelast. Toch maar de pijlen beginnen volgen en een schoon toerke was het... Sneeuwduinen tot 30cm maakte op sommige stukken rijden volledig onmogelijk. Voor de rest was het genieten van de mooie landschappen en van de warme temperaturen, slechts -2. Als je van zo een weekend niet ziek wordt maakt het je vast sterker!!